Blog rowerowy – mamba on bike

Dolina Białej Wody – czyli Tatry na rowerze

Dorota Juranek — Mon, 26 Oct 2026 18:07:38 +0000

W Tatrach na rowerze? Oczywiście, że to możliwe. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie jechać.
Trasa Doliną Białej Wody to propozycja rowerowej wycieczki na gravelu i MTB.
Co tam znajdziecie? Spektakularne widoki na wysokie ściany Tatr, sielskie polany skłaniające do chwili odpoczynku oraz super miejsce na nocleg, jeśli chcecie spędzić noc pod wysokimi szczytami.

Dolina Białej Wody – Bielovodská Dolina

Dolina Białej Wody (słow. Bielovodská Dolina) to jedna z najdłuższych i najbardziej rozległych dolin w całych Tatrach Wysokich. Znajduje się po słowackiej stronie Tatr, a jej wylot rozpoczyna się w okolicach Łysej Polany, tuż przy granicy z Polską. Dolina ciągnie się na długości ponad 10 kilometrów, stopniowo prowadząc od rozległych polan i lasów w surowy, wysokogórski krajobraz.

Żródło mapy.com

Swoją nazwę zawdzięcza płynącemu jej dnem potokowi Biała Woda. Skąd jednak określenie „biała”? Wiąże się ono z jasnymi, granitowymi otoczakami wyściełającymi dno potoku, które nadają mu charakterystyczny wygląd. Biała Woda, łącząc się z Rybim Potokiem spływającym z okolic Morskiego Oka, daje początek Białce.

Jedną z największych ciekawostek jest lodowcowa przeszłość tego miejsca. Podczas epoki lodowcowej Dolinę Białej Wody wypełniał potężny lodowiec, będący częścią największego systemu lodowcowego w Tatrach. Jego długość sięgała około 13 kilometrów, a grubość lodu wynosiła miejscami kilkaset metrów. Trudno to sobie dzisiaj wyobrazić, jadąc rowerem przez zieloną dolinę, ale właśnie tutaj rozciągała się kiedyś ogromna masa lodu.

Dolina Białej Wody ma też pasterską przeszłość. Już w XVIII wieku jej polany wykorzystywali górale z okolicznych miejscowości, wypasając tutaj owce i bydło. Dawniej nazywano ją również Doliną Podúplazską, a wiele tutejszych nazw geograficznych wywodzi się właśnie z tradycji pasterskich.

Dziś to jeden z tych tatrzańskich zakątków, w których można poczuć przestrzeń i spokój. Zamiast tłumów znanych z popularnych szlaków po polskiej stronie są tutaj rozległe polany, szumiący potok, gęste lasy i potężne szczyty wyrastające ponad doliną. To trochę inne oblicze Tatr — bardziej dzikie, spokojniejsze i momentami zaskakująco alpejskie.

Dolina Białej Wody – trasy, GPX i wskazówki

Nasza trasa swój początek i koniec ma w Nowym Targu.
Jest to jednak dość dłuuugi i wymagający wariant. Są też fragmenty z ruchem samochodowym.
Polecam więc go tylko doświadczonym rowerzystom.

Strava Premium? Łap -20% na subskrypcję STRAVA z kodem MAMBA – TU KLIKNIJ

Początkowo pierwszą cześć do Doliny Białej Wody planowałyśmy jechać trasą opracowaną przez Wojtka z @szlakwokółtatr Omija ona ruchliwe fragmenty z Białki Tatrzańskiej aż do Jurgowa. Niestety prowadzi też fragmentem nierowerowego szlaku w TANAP.
My ostatecznie jej nie pojechałyśmy bo zakłada kilkukrotny przejazd przez strumyki – była już jesień i było świeżo po opadach. Nie chciałyśmy ryzykować moczenia stóp. Było tez świeżo po zmianie czasu i wariant terenowy mógłby znacznie wydłużyć wycieczkę. Ale latem – jak najbardziej polecam.

Osobom, które chciałyby tylko creme de la creme tej trasy, polecam wersję z dojazdem samochodem do Stacji Narciarskiej Jurgów. W wersji z dziećmi zakładałabym start nawet tylko z Łysej Polany.

Tatry na rowerze – film

Tutaj w najbliższym czasie będzie film z naszej wycieczki – bedźcie czujni!!!

Foto relacja z Doliny Białej Wody

Specjalnie czekałyśmy na taki moment, kiedy w góry zawita złota jesień i chyba się udało.
Dzień był przyjemnie ciepły jak na koniec października, dopiero w drugiej cześci zaczęło się chmurzyć i przyszedł spory wiatr.
Na szczęście kilka ciepłych ubrań i można było korzystać z mniej zatłoczonych tatrzańskich szlaków.

Zaczynamy z dworca w Nowym Targu

Lubimy trasy, na które można dojechać pociągiem.

Początek z Nowego Targu to fragment Szlaku Wokół Tatr

Mijamy lotnisko – pogoda dopisała, ruch spory

Jechałeś Szlak Wokół Tatr? Jeśli nie to koniecznie zajrzyj tutaj – Szlak Wokół Tatr gravelem

Przepiękny fragment lasem – Czerwony Bór

Infrastruktura rowerowa – można odpocząć

Pierwsza atrakcja – Przełom Białki

Jest dość terenowo, ale warto podjechać

Idealne miejsce na chwilę odpoczynku

Tak jak pisałam już w opisie tras – pierwotnie plan był by jechać szutrowymi drogami wzdłuż rzeki Białki.
Niestety spore błoto oraz dwa miejsca, gdzie trudno jest przekroczyć rzekę sprawiły, że aż do granicy ze Słowacją jedziemy drogą przez Białkę Tatrzańską i Jurgów. Więc zdjęć nie ma, bo panuje tam spory ruch samochodowy i trzeba uważać.

Na szczęście tuż po przekroczeniu granicy wskakujemy na boczną ścieżkę rowerową, która prowadzi w stronę Łysej Polany. A tam…

Tu zaczyna dziać się magia – wysokie szczyty tatr i jesienne kolory.

Dolina Białej Wody zaczyna się na Łysej Polanie

Szlaban bike-friendly

Zaznajomienie się z rejonem :)

Pierwsze trzy kilometry trasy prowadzące na Bielovodską Polane – Polane Białej Wody to szeroki szuter z niewielką liczbą wzniesień. To idealne miejsce na trasę z dzieckiem. Jest widokowo, co rusz zza drzew wybijają się widoki na Wysoką, Młynarza a nawet Rysy.

Na Polanie Białej wody można odpocząć, uzupełnić bidony ze znajdującego się tu źródełka, są nawet toalety. Jest tu też drugi szlaban informujący, że dalsza część szlaku jest zamykana od 1 listopada i otwierana w czerwcu. Jest to teren zagrożony lawinami. Na szlabanie znajduje się też informacja o zakazie wejścia z psami oraz zakaz dronowania. Niestety nie zrobiłyśmy zdjęcia tego miejsca. Chyba za bardzo zachwycały nas wysokie szczyty Tatr.

Trasa za szlabanem prowadzi do Polany pod Wysoką. Początek da się jechać gravelem, jednak stopniowo robi się coraz bardziej kamieniście i stromo. Na rowerze MTB byłoby super. Gravelem robi się to sztuka dla sztuki. Przewidziałyśmy to, miałyśmy ze sobą buty na zmianę. Przypięłyśmy więc rowery do drzewa i ostatnie dwa kilometry przeszłyśmy pieszo.

Tuż nad Polaną pod Wysoką 1310 m n.p.m znajduje się Taborisko taterników – miejsce gdzie znajdują się drewniane podesty, na których można rozbić namioty. Super miejsce dla osób, które chciałyby tu spędzić noc. Jednak szukając informacji czy to jest legalne, spotkałam się z wiadomościami, że nocować mogą tu tylko oficjalne grupy taternickie.
Polana pod Wysoka jest tez miejscem, gdzie kończy się oficjalny szlak rowerowy..

My tym razem wypijamy szybką kawkę i zapisujemy to miejsce na liście „bikepackingowe miejscówki do spania”. Pogoda trochę straszy, mocno wieje i chmury coraz większe nakazują odwrót.
Na dodatek dzień wcześniej była zmiana czasu, przez to zachód słońca jest już bardzo wcześnie.
wracamy pieszo do rowerów i zjeżdżamy w dół do Łysej Polany.

Gdy zjeżdżamy na Łysą Polanę zaczyna robić się już ciemno. Włączamy lampki i uruchamiamy tryb – jak najszybciej do domu. Na szczęście jeszcze tylko dwa lekkie podjazdy i całe 35 kilometrów z górki do Nowego Targu. Kończymy dzień na dworcu z 105 kilometrami na liczniku.

Materiał powstał w ramach zadania publicznego Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej TATRY realizowanego przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego

Artykuł Dolina Białej Wody – czyli Tatry na rowerze pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2027

Dorota Juranek — Fri, 18 Sep 2026 18:18:09 +0000

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2027 to miejsce, gdzie znajdziesz wszystkie długodystansowe wyścigi odbywające się w naszym kraju, zarówno te terenowe jak i szosowe. We wcześniejszych wersjach artykułu osobną tabelką objęte były też wyścigi krótsze – poniżej 250 kilometrów. Tego rodzaju imprezy są świetnym sprawdzianem przed konkretniejszymi startami i coraz więcej organizatorów obok długich dystansów organizuje także krótkie, dlatego aktualnie wyścigi te umieszczone zostały w jednym zestawieniu w jednej tabeli.
W dalszym ciagu w osobnej tabeli znajdziecie wyścigi szosowe (w opracowaniu).
Mam nadzieję, że spotkamy się na którejś imprezie :)

Wyścigi organizowane są w różnych rejonach Polski, mają różną charakterystykę, na każdym panuje specyficzny i niepowtarzalny klimat. Każdy z organizatorów ma nieco inną wizję zawodów i różne pomysły związane z ich organizacją. Ten kalendarz ma na celu zebranie wszystkich imprez, by pomóc w podjęciu wyboru co do ewentualnego startu.

Jestem bardzo ciekawa, co przyniesie 2027 w ultmakolarstwie w Polsce.

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2027 aktualizowany jest w miarę możliwości na bieżąco. OSTATNIA AKTUALIZACJA 20.10.2026

W kalendarzu nie znajdziesz BREVETÓW – to kolejna solidna porcja rowerowych wydarzeń, w których warto wystartować ze względu na kameralny klimat i super ludzi – aktualna listę brevetów znajdziesz na stronie brevety.pl

Jeśli chcesz aby Twoja impreza lub wydarzenie znalazło się w kalendarzu napisz na maila znajdującego się na stronie „o mnie” Istnieje także możliwość objęcia imprezy lub wyścigu patronatem medialnym MAMBA ON BIKE. Jeśli jesteś zainteresowany/zainteresowana pisz śmiało.

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2027

Miesiąc	Data i zapisy	Nazwa i strona WWW	Dystans
LUTY	07.02. Baza: ??? Zapisy: ???	ROBAJK VIVALDI — ZIMA robajk.pl	71 km
KWIECIEŃ	03.04. Skierniewice Zapisy: ???	BOLIMOWSKA KONTRA ultravelo.pl/kontra	86 / 131 km
	03-04.04. Gliwice Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR ROZGRZEWKA polishbiketour.pl	100 / 200 / 500 km / 2 × 150 km
	16.04 - 18.04 Ruda k. Górzna zapisy - ???	GLPK Gravel glpkgravel.pl	80 km
	17.04. Wrocław Zapisy: otwarte	WIOSENNE SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl	100 / 200 km
	17.04. Mielnik zapisy -???	ORIENT GRAVEL - NAD BUGIEM orientgravel.pl	100 / 200 km
	17.04. Ławica Zapisy: otwarte	MANA LAKE ADVENTURE GRAVEL RACE triathlonsierakow.pl/gravel-race	55 / 110 km
	23-24.04. Podborsko — Muzeum Zimnej Wojny Zapisy: otwarte	ZIMNY GRAVEL gravelowagonka.pl	80 / ok. 160-170 / 360 km
	24.04. Stado Ogierów Bogusławice Zapisy: otwarte	PO GRUDZIE BIKE RACE pogrudziebikerace.com	100 / 200 / 300 km
	24.04. Sopot — Łysa Góra Zapisy: ???	CZARNE SERCE - MTB kolarstwoprzygodowe.pl	200 km
MAJ	01.05 - 04.05 ??? zapisy - listopad	GRAVON ALONG THE RIVER gravon.pl	???
	01.05. Szczecin Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR GRYF polishbiketour.pl	150 km
	01.05. Szczecin → Żywiec Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR ZACHÓD polishbiketour.pl	800 km
	01-02.05. Toruń Zapisy: ???	GRAVELOWA KORONA KUJAW I POMORZA — TORUŃ www.festiwalrowerowy.com	ok. 77 / 157 / 257 km
	07-09.05. Susiec Zapisy od 01.11.2026	ULTRA RACE ROZTOCZE ultraraceseries.pl Zobacz relację 2024!!! Zobacz relację 2023!!!	75 / 130 / 220 / 330 / ok. 537 km
	08.05. Mikoszewo Zapisy od 28.10.2026	BALTIC BIKE CHALLENGE ultravelo.pl	480 / 155 km
	08.05 Krynki zapisy - ???	ORIENT GRAVEL - SZLAK TATARSKI orientgravel.pl	100 / 200 km
	12.05-20.05. Bartkowa Posadowa Zapisy: ???	LAJKONIK ultralajkonik.pl Zobacz relacje z 2022	250 / 500 / 1000 km
	10-14.05. Nędza Zapisy: otwarte	PRZECISKACZ przeciskacz.pl	350 / 410 / 700 km
	15.05. Plichtów — Centrum Kultury i Ekologii, gmina Nowosolna Zapisy: otwarte	GRAVEL PO ŁÓDZKU ultraprzygoda.pl	100 / 200 km
	22-24.05.2027 Chotowa — Grand Chotowa Zapisy: otwarte	HARDY GRAVEL hardygravel.cc	100 / 300 / 600 km
	22.05. Przemyśl Zapisy: otwarte	PRZEMYŚL GRAVEL TOUR gravel.przemysltour.pl	ok. 78 / 131 / 203 km
	23.05. Zapisy: ???	ROBAJK VIVALDI — WIOSNA robajk.pl	71 km
	26-30.05. Mikołajki Zapisy: otwarte	LAKELAND GRVL gravel.love	ok. 1100-1200 km
	27-30.05. Stężyca Zapisy: otwarte	WANOGA GRAVEL wanogagravel.pl Zobacz relację z 2021 !!!	100 / 200 / 350 / 500 km
	27-30.05. Hajnówka Zapisy: 260 km zamknięte; 380 km otwarte	ULTRA DUCH PUSZCZY ultraduchpuszczy.pl	260 / 380 km
	27-30.05. Sopot → Szczecin Zapisy: otwarte	POMORSKA 500 pomorska500.pl Zobacz relację !!! Zobacz - Pomorska - lista sprzętu	500 km
	28-30.05. WOSiR Szelment Zapisy: otwarte	SUDOVIA GRAVEL sudovia.gravel.love	ok. 100 / 160 / 450-500 km Etapówka: łącznie ok. 400 km
CZERWIEC	05.06. Żywiec → Sanok Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR GÓRY polishbiketour.pl	400 km
	05-06.06. Grudziądz Zapisy:???	GRAVELOWA KORONA KUJAW I POMORZA — GRUDZIĄDZ www.festiwalrowerowy.com	ok. 77 / 157 / 257 km
	11-12.06. Kobiór Zapisy otwarte	TOUR THE GZM www.tourdegzm.pl/	100 / 200 / 390 km
	19.06. Siedlce Zapisy: ???	MAZOWIECKI GRAVEL mazowieckigravel.pl Zobacz relacje z 2025	???
	25.06 - 26.06 zapisy - listopad	GRAVON FLATLAND gravon.pl	???
	26.06 Radziejów zapisy - listopad	POGRANICZA GRAVEL pograniczagravel.pl	150 / 230 / 300 km
	26.06. Kostrzyn → Terespol Zapisy: ???	7 RIVERS 7rivers.pl	850 km
	26-27.06. Wrocław Zapisy: otwarte	ROBINSONADA DOLNOŚLĄSKA robinsonada.com.pl	ok. 90 / 150 / 250 / 350 km
LIPIEC	03.07. Sanok → Sopot Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR WSCHÓD 1200 polishbiketour.pl	1200 km
	03.07. Wąbrzeźno — Przystań Sportów Wodnych i Rekreacji Zapisy: otwarte	WIATRAKOWY GRAVEL RACE Wiatrakowy Gravel Race	ok. 100 / 160 / 250 km
	04-11.07. Wisła → Gdańsk Zapisy: 1 listopad	WISŁA 1200 wisla1200.pl Przeczytaj relację z pierwszej WISŁY!!!	1200 km
	07-11.07. Warszawa → Gdańsk Zapisy: 1 listopad	WISEŁKA 500 kolarstwoprzygodowe.pl Zobacz relacje na YouTube	500 km
	09-12.07. Janów Lubelski Zapisy od 01.11.2026	BREJDAK GRAVEL brejdakgravel.pl	100 / 200 / 350 / 500 km
	10.07. Radocyna Zapisy od 01.12.2026	GRAVEL BESKIDZKI gravelbeskidzki.pl	93,3 km
	10-11.07. Wikielec Zapisy: do ogłoszenia	GRAVELIADA graveliada.pl	100 / 160 / 250 km
	10-11.07. Zapisy: otwarte	Varmia GRAVEL varmia.gravel.love	100+ / 160-180 / 500+ km
	17-18.07. Warszawa i okolice Zapisy: otwarte	ROBINSONADA MAZOWIECKA robinsonada.com.pl	ok. 90 / 150 / 250 / 350 km
	17-19.07. Wierzchosławice Zapisy od 16.10.2026, godz. 19:00	PERUN — HARDY GRAVEL hardygravel.cc	Pętla ok. 30 km; formuła Last Man Standing
	20-25.07. Mielnik → Tychy Zapisy od 01.11.2026	ULTRA RACE 900 ultraraceseries.pl/ultra-race-900/	900 km
	24-25.07. Tychy Zapisy od 1.12.2026	ULTRA RACE SILESIA ultraraceseries.pl Zobacz relacje z 2026	165 / 320 km
	24-25.07. Bydgoszcz Zapisy: ???	GRAVELOWA KORONA KUJAW I POMORZA — BYDGOSZCZ www.festiwalrowerowy.com	ok. 77 / 157 / 257 km
	31.07. ERGO Arena, Gdańsk/Sopot → Szczecin Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR BAŁTYK 600 polishbiketour.pl	600 km
	31.07. Wrocław Zapisy: otwarte	LETNIE SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl	100 / 200 / 300 / 400 km
	31.07. Sopot → Szczecin Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR WYBRZEŻE 500 polishbiketour.pl	500 km
SIERPIEŃ	06.08 - 08.08 Jakuszyce zapisy - listopad	GRAVON KARKONOSZE IZERY RACE gravon.pl Zobacz relację z 2022 !!!	150 / 350 km
	07-08.08. Toruń i okolice Zapisy: otwarte	ROBINSONADA KUJAWSKO-POMORSKA robinsonada.com.pl	ok. 90 / 150 / 250 / 350 km
	07-14.08. Bieszczady → Beskid Śląski Zapisy 1 listopad	CARPATIA DIVIDE carpatiadivide.pl Przeczytaj relację z pierwszej Carpatii!!!	600 km (MTB)
	14.08 Gołdap zapisy - ???	ORIENT GRAVEL - MAZURSKI ZDRÓJ orientgravel.pl	100 / 200 km
	20-22.08. Osada Burego Misia Zapisy: otwarte do 14.08.2027	BURY MIŚ GRAVEL www.bikeowewyprawy.pl	50 / 100 / 200 / 400 km
	21-23.08. Poznań Zapisy: ???	WARTA GRAVEL wartagravel.com	160 / 250 / 404 km
WRZESIEŃ	03.09 - 05.09 Jakuszyce zapisy - listopad	GRAVON THREE COUNTRIES gravon.pl Zobacz relację z 2025 !!!	400 km pętla w dwóch etapach
	04-05.09. Łódź i okolice Zapisy: otwarte	ROBINSONADA ŁÓDZKA robinsonada.com.pl	ok. 90 / 150 / 250 / 350 km
	10-12.09. Funka Zapisy: do ogłoszenia	REZA GRAVEL rezagravel.cc	Sprint: 120-150 km; etapówka: 3 × 120-150 km; ultra: 300-330 km
	11.09 Gołdap zapisy - wkrótce	ORIENT GRAVEL - AUGUSTÓW orientgravel.pl	100 / 200 km
	18-19.09. Mikołajki Zapisy: otwarte	GR8 LAKES GRVL / GREAT LAKES GRAVEL greatlakes.gravel.love	100+ / 160+ / 500+ km
	25-26.09. Poznań i okolice Zapisy: otwarte	ROBINSONADA WIELKOPOLSKA robinsonada.com.pl	ok. 90 / 150 / 250 / 350 km
	25.09. Wrocław Zapisy: otwarte	JESIENNE SZUTRY PREMIUM szutrypremium.pl	100 / 200 km
PAŹDZIERNIK	02.10. Gliwice Zapisy: otwarte	POLISH BIKE TOUR ROZJAZD www.polishbiketour.pl	100 / 200 / 500 km; etapówka 2 × 150 km
	16-17.10. Gdańsk i okolice Zapisy: otwarte	ROBINSONADA POMORSKA robinsonada.com.pl	ok. 90 / 150 / 250 / 350 km

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2027

W opracowaniu

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026, 2025 i 2024

Wyścigi gravelowe ultra 2026 – KLIK

Ultra Race Silesia – Śląsk jakiego się nie spodziewacie

Dorota Juranek — Mon, 10 Aug 2026 06:02:00 +0000

Jak wyobrażacie sobie jazdę na rowerze po Górnym Śląsku?
W opiniach wielu osób cały czas ten region spisywany jest na straty. A to ogromny błąd.
Śląsk to mnóstwo zielonych terenów, mnóstwo lasów i miejsc, które potrafią zaskoczyć.
Wyścig Ultra Race Silesia znakomicie pokazuje charakter i bogactwo regionu.
To już trzecia edycja tych zawodów i wreszcie udało mi sie w nich wystartować.

Wyścig ULTRA RACE SILESIA objęty był moim patronatem medialnym

Śląsk, którego nie znacie – trasa Ultra Race Silesia

Jeśli ktoś nie jeździł wcześniej rowerem po Górnym Śląsku, może się trochę zdziwić odwiedzając ten region. Pomiędzy licznymi miastami jest tutaj naprawdę mnóstwo terenów zielonych i lasów, a w nich całe kilometry szutrowych dróg. Właśnie dlatego zawsze uważałam, że Śląsk jest świetnym miejscem na gravela. Również z tej przyczyny, gdy tylko rowery gravelowe zaczęły zdobywać popularność, od razu wiedziałam, że to jest to!

Oczywiście nie zawsze jest łatwo. Szutry przeplatają się z leśnymi drogami, singlami i bardziej technicznymi fragmentami. Ale właśnie ta różnorodność jest tutaj najlepsza i to sprawia, że można stworzyć tutaj trasę bardzo urozmaiconą i niesztampową.

Czy udało się to organizatorom Ultra Race Silesia? Wreszcie w tym roku przyszło mi to sprawdzić.

Ostatnie zagrywki przed startem

I prośba o dmuchanie kropki

Do tej pory impreza odbywała się jesienią. W październiku pogoda nie zachęcała, nogi były zmęczone po sezonie a i w kalendarzu zawsze coś innego widniało w tym terminie. W tym roku nastąpiła zmiana, przeniesiono rywalizację na koniec lipca. Idealnie wpasowało się to w moje plany startowe oraz kalendarz wyjazdów. Nie było wymówek.

Trasy specjalnie przed startem nie analizowałam. No dobrze, nie licząc wyszukania kilku miejsc, gdzie można się zatrzymać na uzupełnienie wody. Poza tym nie chciałam widzieć, co nas czeka. Chciałam zostać zaskoczona.

Już w trakcie okazało się, że track jest poprowadzony znakomicie. Sama chyba lepiej bym go nie ułożyła. Trasa bardzo dobrze pokazywała charakter Górnego Śląska, zahaczała o miejsca, które jeżdżąc po Śląsku trzeba odwiedzić.
Liczyłam na to i to się udało – przypomniały mi się moje pierwsze rowerowe eksploracje, gdy wsiadało się na rower i odwiedzało różne śląskie zakamarki.

Oczywiście w 320 kilometrową trasę nie udało się wcisnąć wszystkiego. Gdyby tak zrobić, to najdłuższy dystans miałby chyba 600 km. Zawodnicy dostali jednak naprawdę piękną dawkę śląskich klasyków.

Hałda skalny

Po kolei odwiedziliśmy tyskie Paprocany, Hałdę Skalny, Dolinę Jamy, Rezerwat Segiet, Kopalnię Srebra w Tarnowskich Górach, Jezioro Chechło-Nakło, Świerklaniec, Rogoźnik, Lasy Milowickie, Sosnowieckie Borki, Nikiszowiec i Giszowiec, Lasy Murckowskie, Górę Klimont, Lasy Kobiórskie, stawy w okolicy Brzeszcza, Beskid Mały i Beskid Śląski, Wiślaną Trasę Rowerową w okolicy Skoczowa, Jezioro Goczałkowickie i Pszczynę.

Trochę żal, że przejechaliśmy niedaleko nie wspinając się na Dorotkę, czyli Górę św. Doroty :)

Całość trasy okazała się bardzo przemyślanie zamkniętą pętla a w zasadzie ósemką, której przejechanie stanowiło nie lada wyzwanie.

Ultra Race Silesia – moje boje

Jak mi poszło?
Najlepiej oczywiście obejrzeć film.
W skrócie – noga była nawet rozkręcona, ale kondycja gdzieś w lesie. Pierwsza część trasy całkiem szybko przeleciała i pokonywanie kilometrów po znajomych śmieciach sprawiało frajdę. W drugiej cześci trasy jednak górki dały o sobie znać.
Było ciężko, nogi bolały, tchu i siły brakowało, ale zrobiłam to.
W ostatniej cześci było dużo asfaltu i to pozwoliło trochę podwyższyć średnią i podnieść morale

Prawie połowę trasy jechałam też w bardzo fajnej grupie, co warto odnotować. Dla mnie takie wyścigi to zawsze okazja do pogadania z fajnymi ludźmi z podobna zajawką.

Co poszło nie tak?
Zupełnie nie przemyślałam taktyki. Na trasie 325 km z pit stopem w środku można było zaopatrzyć się tak, by nigdzie poza pit stopem się nie zatrzymywać. Zupełnie tego nie przemyślałam i niepotrzebnie straciłam czas na trzech dodatkowych postojach. Widać, że w tym roku mało startuję i popełniam głupie błędy nowicjusza.
Chyba będzie trzeba się trochę bardziej przyłożyć w przyszłym sezonie :P

Na metę wjechałam około 2 w nocy.
Zmęczona ale zadowolona.
Trasa nie była łatwa, do zakładanych 2 tys. przewyższenia doszedł kolejny 1000 :)
Zajęłam 3 miejsce na trzy startujące zawodniczki:) open byłam dziesiąta.

Ultra Race Silesia – a jak organizacyjnie?

Komunikacja przed startem – ok, choć dość późno został wysłany Race Book. Była jednak odprawa online co nie jest standardem w przypadku zawodów ultra, więc to jest na duzy plus.
Trasa – top, urozmaicona, nie było nudy, Gravel na śląsku to jest prosze państwa top.
Start, miejsce startu i mety – bardzo ok, atrakcyjna lokalizacja startu.
Pakiety startowe – bez szału, ale czy dla nich jeździmy?
Jedzenie i bufety – niczego nie brakowało, zawodnicy byli zaopiekowani, goferki, żurek, same pyszności :)

Czy polecam start w przyszłym roku? Zdecydowanie TAK.
Biorąc pod uwagę zróżnicowanie trasy i miejsca, o które zahacza, to w porównaniu do wielu innych imprez było na bogato. Można by powiedzieć, że była to taka ultra wycieczka turystyczno-krajoznawcza.
Myślę, że w przyszłym roku organizatorzy dla osób które się nie ścigają powinni wypunktować i opisać miejsca, które odwiedza się na tym wyścigu, bo jest to bardzo ciekawe.

A ściganci? Jeśli chcesz przejechać ten wyścig w dobrym tempie, rywalizując o jak najlepsza lokatę, to wiedz, że trasa jest bardzo zróżnicowana, jest wiele szybkich szutrów i asfaltów, ale są też trudniejsze techniczne smaczki, na których można wiele zyskać albo i stracić.

ULTRA RACE SILESIA – tu będą zapisy od 1.12 – zapisy

Artykuł Ultra Race Silesia – Śląsk jakiego się nie spodziewacie pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Hamak i rowery czyli jesienny biwak z LESOVIK

Dorota Juranek — Mon, 20 Jul 2026 22:42:48 +0000

Hamaki podbijają serca miłośników outdooru i minimalizmu. Coraz częściej widzimy zdjęcia rozpiętych między drzewami hamaków, które kuszą spokojem i poczuciem wolności. Hamakowanie pozwala w pełni poczuć bliskość przyrody i cieszyć się prostotą odpoczynku wśród drzew.
Jak zacząć hamakować? Na co zwrócić uwagę kupując hamak? Jak maksymalnie wykorzystać możliwości, jakie daje nocleg w hamaku. Sprawdźcie, dlaczego warto spróbować hamakowania na kolejnej wyprawie!

Wpis powstał we współpracy z LESOVIK.EU.
Swoją wiedzą na temat hamaków dzieli się z nami założyciel marki Rafał.
Jeżeli spodoba Wam się hamakowanie, to łapcie 15% zniżki na lesovikowe bambetle.
Wpisując hasło: mamba15 dostajecie zniżkę o tutaj – https://lesovik.eu/sklep/
Nie czerpię z tej sprzedaży żadnych korzyści.

Dlaczego hamaki (nie tylko) LESOVIK są fajne?

Biwakowanie w hamaku ma sporo zalet i przyciąga coraz więcej osób. Dlaczego to fajny sposób na nocowanie na łonie przyrody?

Bliskość natury – Hamak pozwala na bezpośredni kontakt z naturą. Zasypiasz z niebem pełnym gwiazd nad głową a budzisz się otulona dźwiękami lasu. To zupełnie inna jakość spanka niż w namiocie, gdzie przestrzeń jest ograniczona.

Łatwość zawieszenia – Jeśli masz w pobliżu drzewa, zawieszenie hamaka to zaledwie kilka minut. Wystarczy hamak, para taśm, karabinków i już możesz się zrelaksować. Nie potrzebujesz równego terenu ani wolnej przestrzeni, jak przy namiocie – hamak łatwo rozwiesisz nawet nad nierównym gruntem.

Komfort spania – Spanie w hamaku jest dla wielu osób bardzo wygodne, bo ciało leży w bardziej naturalnej pozycji niż na twardej ziemi. Dobrze rozwieszony hamak zapewnia równomierne podparcie, co zapobiega uciskowi na plecy i biodra. Więcej mówi o tym Rafał w filmie poniżej.

Minimalistyczny styl biwakowania – Hamakowanie to kwintesencja „leave no trace” (czyli biwakowanie bez pozostawiania śladów), bo minimalizuje ingerencję w środowisko.

Więcej zabawy – Hamakowanie to coś więcej niż tylko nocleg, bo sam hamak daje frajdę – możesz się w nim pobujać, poczytać, wypić kawę. Dla wielu osób to po prostu fajny sposób na relaks, nawet poza noclegiem.

Hamakowanie pozwala być naprawdę blisko natury.

Z czego składa się zestaw do hamakowania?

Jeśli masz ochotę na spędzenie kilku chwil na łonie natury, chcesz poczytać książkę, beztrosko się pobujać czy popatrzeć w niebo do hamakowania wystarczy Ci sam hamak (w skład którego wchodzi duża płachta materiału i system zawieszenia).
Jeśli jest lato i wokół oprócz ciebie na łono natury wybrały się też komary i pszczółki, to warto pomyśleć aby do hamaka dorzucić moskitierę.

Jeśli planujesz biwak i spędzenie w hamaku nocy, na pewno trzeba do tego zestawu dorzucić jeszcze podpinkę – czyli ocieplenie zawieszane od dołu hamaka, które zapewni ci komfort w niższej temperaturze. Czasem w zastępstwie podpinki wykorzystuje się turystyczną matę np Thermarest ale jest ona mniej wygodna w użytkowaniu. Potrafi wysuwać się spod osoby leżącej.

Nie można zapomnieć też o tarpie, czyli daszku, który ochroni Cię przed deszczem, wiatrem czy też oczami innych zwolenników łona natury.

Ekstra dodatkiem do hamaka będzie mały hamaczek na sprzęt i różne przydasie zawieszany pod spodem hamaka.

Hamak, moskitiera, podpinka, hamak na sprzęt.

Jaki hamak wybrać?

Decydując się na zakup hamaka warto wziąć pod uwagę nastepujące aspekty

waga – wiadomo, im niższa, tym lepiej (wagi modeli dostępnych na rynku oscylują się w zakresie 175-300g)
objętość – wiadomo, im mniej zajmuje miejsca, tym lepiej :)
system zawieszenia – powinien być funkcjonalny, wygodny i szybki, musi dawać możliwość regulacji,
wielkość – za mały hamak, uszyty z małego kawałka materiału będzie lekki ale nie będzie wygodny. Minimalna długość hamaka, który będzie wygodny, to 300 cm dla osób niskich. Optymalnie będzie 330 cm. Dla osoby o wzroście powyżej 175 cm 330 cm długości hamaka to konieczność.
rodzaj materiału – leki, nienaciągliwy, wytrzymały,
prostota użytkowania – łatwość rozwieszania

Gdzie i jak zawiesić hamak?

Aby zawiesić hamak potrzebujesz przyjemnego miejsca z drzewami. Najlepiej by poszycie leśne było niskie, pod drzewami nie rosły żadne krzaki czy wysoka trawa.
Wtedy wybierasz dwa drzewa, które będą w odległości 6-8 kroków od siebie (4-6 metrów).
Drzewa nie mogą być martwe, wyschnięte. Powinny być odpowiedniej grubości (o tym więcej mówi Rafał w filmie). Warto też podnieść głowę do góry i sprawdzić, czy nad nami nie ma żadnych luźnych gałęzi, które mogłyby spaść nam na głowę.

Oczywiście hamak możemy zawiesić też w miejscach mniej standardowych – na balkonie, pod wiatami, między samochodami (za elementy bagażnika), pomiędzy wszelkimi stabilnymi elementami, które nie będą niebezpieczne (ostre, niestabilne).

Taśmy mocujące hamak do drzewa zawieszamy mniej więcej na wysokości wzroku lub nieco wyżej. Im bardziej od siebie oddalone drzewa tym mocowanie będzie musiało być wyżej.
Wieszamy hamak najbardziej jak się uda symetrycznie. Odległość od jednego i drugiego drzewa powinna być podobna. Jeśli nie jesteśmy w stanę zawiesić hamaka symetrycznie, to krótsza taśma (lokująca hamak z tej strony nieco wyżej) powinna być w nogach a dłuższa po stronie głowy. Dziwne co? A jednak fizyka ma tu bardzo duże znaczenie.

Hamak zawieszany z wykorzystaniem samochodu.

Hamak czy namiot?

Hamak często stawiany jest w opozycji do namiotu. W licznych dyskusjach wskazywane są zalety jednego sposobu nocowania w przeciwieństwie do wad drugiego. Ja nie do końca rozumiem potrzebę wskazywania, co jest lepsze. Lubię i hamaki i namioty. Wybieram daną opcję w zależności od tego, na co mam ochotę i tego gdzie jadę, w jakim celu jadę i jakie możliwości daje teren, w którym będę przebywała.

Plusem hamaka jest to, że nie musisz szukać płaskiego terenu, jak w przypadku namiotu. Musisz natomiast znaleźć ładny lasek, lub chociaż dwa drzewa nadające się do powieszenia sprzętu. Dobrze też aby nie było tam większych krzaczorów a ładne czyste podłoże. Więc tu też mamy pewne ograniczenia.

Namiot oddziela cię bardziej od otoczenia, daje więcej możliwości trzymania rzeczy, łatwiejszego przebierania się itp. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że w przypadku złej pogody w pewnych aspektach spisze się lepiej. Ale czy na pewno? Sprawa dyskusyjna.

Zestaw hamakowy i lekkie namioty to podobna waga i podobna objętość bagażu, który musisz ze sobą zabrać. Remis.

Jeśli chcielibyście poznać więcej argumentów i rozważań na temat HAMAK vs NAMIOT to zapraszam do artykułu Rafała – Tarp, hamak, namiot – co do spania?

LESOVIK uczy MAMBĘ w hamaki – vlog YouTube

Ucząc się i poznając nowe rzeczy zawsze lubię czerpać wiedzę od bardziej doświadczonych w temacie.
Rafała poznałam dokładnie cztery lat temu na wyścigu Pomorska 500, od tego czasu spotykamy się tu i ówdzie, czasem bierzemy udział w internetowych dyskusjach na grupie Bikepacking Bez Tajemnic na FB. Miałam okazję kilkukrotnie wypożyczać hamakowy sprzęt od Rafała, ale nigdy do końca się do niego nie przekonałam. W tym roku postanowiłam to zmienić i chyba złapałam bakcyla, którym teraz zarazę Was. Myślę, jestem pewna, że po obejrzeniu filmu przyjdzie wam ochota na powiszenie sobie w lesie.

Artykuł Hamak i rowery czyli jesienny biwak z LESOVIK pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Rudy Project Spinshield Air – okulary fotochromowe, których nie czujesz na nosie

Dorota Juranek — Tue, 07 Jul 2026 15:06:27 +0000

Rudy Project Spinshield Air to okulary o dość klasycznym, sportowym kształcie, z dużą pojedynczą szybą i lekką, półramkową konstrukcją. W testowanej przeze mnie wersji uwagę przyciągają fotochromowe soczewki o fioletowym zabarwieniu, które dodają całości charakteru.
Na pierwszy rzut oka wszystko się zgadza: jest lekko, nowocześnie i efektownie. Tylko czy w segmencie dużych sportowych okularów, w którym konkurencja jest naprawdę spora, Spinshield Air mają do zaoferowania coś więcej niż dobry wygląd?
Po kilku tygodniach użytkowania mogę powiedzieć, że tak. Za lekką i prostą konstrukcją kryje się kilka dobrze przemyślanych rozwiązań.

Okulary do testów otrzymałam od RUDY PROJECT POLSKA.
Jeśli masz ochotę sprawdzić, jak działają fotochromy, wejdź na testujfotochrom.pl
Dystrybutor nie miał wpływu na wygląd tej recenzji.
Prezentowane opinie są w pełni subiektywne.

Co w pudelku, specyfikacja i ile to kosztuje?

Okulary Spinshield Air są zapakowane dość skromnie.
W pudełku znajdziemy okulary z woreczkiem oraz dodatkowymi noskami.
Nie ma sztywnego pokrowca na okulary – co wydaje się dość dziwnym posunięciem.
Producent na swojej stronie internetowej zwraca uwagę, że opakowania produkowane są z szacunkiem dla środowiska i zrównoważonego rozwoju.
Z jednej strony bardzo ok, bo nie produkujemy niepotrzebnych rzeczy, z drugiej – mimo iż okulary mają super wytrzymałą soczewkę, to chciałabym mieć na nie bezpieczny pokrowiec.

Rudy Project Spinshield Air – cechy charakterystyczne

soczewka ImpactX Photochromic 2 Laser Purple – duża i szeroka soczewka – wysokość 59 mm, szerokość 147 mm, długość zausznika 125 mm
zakres przepuszczalności światła: 48-8%
wyjątkowo lekkie – 26 g
soczewki bardzo wytrzymałe na uszkodzenia
brak dolnej ramki – lepsza wentylacja i większe pole widzenia
nosek i zauszniki w technologii Ergo-Grip, wszystko trzyma się na miejscu
możliwość montażu wkładek korekcyjnych

Oprawki – kształt i rozmiar

Oprawki w modelu Spinshield Air są smukłe i minimalistyczne. Dzięki temu okulary sprawiają wrażenie bardzo lekkich, a ich niska masa przekłada się na wysoki komfort noszenia. Po chwili praktycznie przestaje się je czuć na nosie. Wrażenie lekkości dodatkowo podkreśla konstrukcja z otwartą dolną częścią, która nadaje okularom nowoczesny i subtelny wygląd.

Nie myślcie jednak, że ta delikatność idzie w parze z mniejszą wytrzymałością. Wręcz przeciwnie. Oprawki od pierwszego kontaktu sprawiają wrażenie solidnych i dobrze wykonanych. Są przyjemne w dotyku i mają w sobie coś, co trudno opisać – z jednej strony wyglądają bardzo lekko, z drugiej dają poczucie trwałości i pewności. Na plus zasługuje również elastyczność ramki. W codziennym użytkowaniu ma to naprawdę duże znaczenie, bo okulary łatwiej znoszą przypadkowe wygięcia podczas zakładania, zdejmowania czy przewożenia.

Całość wykonano z wysoką dbałością o jakość. Nic nie trzeszczy ani nie sprawia wrażenia przypadkowo spasowanego. Zauszniki pracują z przyjemnym, wyraźnie wyczuwalnym oporem, a cały mechanizm budzi zaufanie i daje poczucie obcowania z produktem klasy premium.

Niestety w tym wszystkim jest jednak pewien minus. Choć to w moim odczuciu jeden z węższych modeli marki Rudy Project (dlatego je właśnie wybrałam do testów), to w dalszym ciagu okulary są dość duże i szerokie. Osoby z wąskimi buźkami mogą się nimi nie dogadać.

Delikatne i lekkie oprawki

Duże i szerokie szkło

Dwie wielkości nosków

Szkła

Okulary Spinshield Air dostępne są z różnymi wariantami soczewek. Od klasycznych przyciemnianych po fotochromowe, które automatycznie dostosowują stopień przyciemnienia do warunków oświetleniowych. Niezależnie od wersji wszystkie zapewniają pełną ochronę przed promieniowaniem UV.

W ramach soczewek fotochromowych mamy wybór.
Po pierwsze możemy wybierać spośród trzech kolorów – czarne, czerwone, fioletowe.
Po drugie każdy z kolorów ma wersję klasyczną i lustrzaną.

Testowane przeze mnie okulary miały soczewkę: ImpactX Photochromic 2 Laser Purple z zakresem przepuszczalności światła: 48-8%, ten model charakteryzuje się powłoką lustrzaną oraz filtrem HDR.

Jakość tych szkieł wydaje się naprawdę dobra. Wszystko jest wyraźne, soczewki dają odpowiedni kontrast. Nie widać żadnych zniekształceń i innych artefaktów.

Szerokie pole widzenia to chyba największa zaleta okularów Rudy Project Spinshield Air.
Duża, cylindryczna szyba praktycznie znika z pola widzenia. Podczas jazdy nie ma uczucia patrzenia przez ramkę okularów. Szczególnie docenia się to na technicznych zjazdach albo podczas jazdy gravelem, kiedy wzrok cały czas pracuje i szuka najlepszej linii przejazdu.
Szeroka szyba poprawia także ochronę przed wiatrem i kurzem. Oczy są osłonięte nie tylko z przodu, ale również z boków.

Ważną cechą okularów Rudy Projekt Spinshield Air jest to, że są kompatybilne z wkładkami korekcyjnymi. To jedna z cach, o która bardzo często pytacie w komentarzach.

Wentylacja

Minusem dużej powierzchni szkieł może być słaba wentylacja. Jak na razie nie miałam jednak z tym problemów. Myślę, że delikatne, cienkie oprawki mogą mieć wpływ na lepszy przepływ powietrza pod okularami. By realnie to oceniać trzeba chyba poczekać do jesieni, by mieć odpowiednie warunki do testów.

Okulary zakrywają dużą część twarzy

Fotochrom działa bardzo szybko

To chyba najlepszy model z oferty, dla osób z wąską twarzą.

Rudy Project Spinshield Air – wrażenia z jazdy

Pierwsze wrażenie.
Spinshield Air trudno pomylić z innymi modelami. Duża, szeroka szyba zajmuje praktycznie całe pole widzenia, a delikatne oprawki i brak dolnej ramki sprawia, że okulary wyglądają lekko mimo swoich rozmiarów.
Od razu zwróciłam też uwagę na wagę. Producent podaje zaledwie 26 gramów, co w praktyce naprawdę czuć. To jedne z tych okularów, o których po kilkunastu minutach zwyczajnie przestaje się myśleć.

Lekkość to jedno, ale równie ważne jest to, czy okulary pozostają stabilne podczas jazdy.
Rudy Project zastosował tutaj gumowane noski w dwóch rozmiarach oraz zakończenia zauszników poprawiające przyczepność. Dzięki temu okulary nie mają tendencji do przesuwania się nawet wtedy, gdy robi się naprawdę gorąco albo jedziemy po nierównym terenie. Producent wykorzystuje również geometrię zauszników nazwaną Pro-Fit, która ma zapewniać stabilne ułożenie na głowie.

Jazda w nocy? Zakres przepuszczalności światła w tych okularach to 48-8%. Oznacza to, że gdy jest ciemno okulary nie rozjaśniają się całkowicie. Przez to jazda w ich w nocy nie będzie komfortowa.
Jeśli szukasz fotochromów do jazdy w nocy zobacz soczewkę ImpactX Photochromic 2 Red. Ma ona zakres przepuszczalności 76% – 17%, więc dalej nie idealnie, ale na pewno wpuszcza w ciemnych warunkach więcej światła. Niestety nie miałam okazji tego sprawdzić.

Szybkość działania fotochromu.
W przypadku soczewek fotochromowych liczy się nie tylko zakres przyciemnienia, ale również szybkość reakcji na zmieniające się warunki. I tutaj Spinshield Air wypadają bardzo dobrze. Zmiana jest na tyle szybka, że podczas jazdy praktycznie nie zwraca się na nią uwagi – soczewki płynnie reagują na światło, bez wyraźnego momentu, w którym nagle robi się za ciemno lub za jasno. Doceniłam to szczególnie podczas jazdy po lesie, kiedy co chwilę przejeżdża się z pełnego słońca w cień. Fotochrom nie działa oczywiście natychmiast, ale reaguje sprawnie i, co dla mnie najważniejsze, nie miałam poczucia, że soczewka wyraźnie nie nadąża za zmianą warunków.

Wysoka wytrzymałość i odporność soczewek ImpactX 2 na uszkodzenia
Rudy Project na swoje szkła daje dożywotnią gwarancję, określa je jako „unbreakable” i podkreśla ich bardzo wysoką odporność na uderzenia.
Szkła są jednocześnie elastyczne i wytrzymałe, co oczywiście ma duże znaczenie w kwestii bezpieczeństwa naszych oczu. Jeżdżąc w terenie, w trakcie wywrotki czy zahaczenia krzaków lub gałęzi soczewka ma być wytrzymała i się nie potłuc.

CIEKAWOSTKA
W ramach testu otrzymałam dodatkową soczewkę „do zniszczenia”.
Moim zadaniem jest poddanie jej próbom siły.
Masz pomysł – napisz w komentarzu, jak ją sprawdzić.
Za kilka dni opublikuję materiał w prób wytrzymałości.

Jeśli chcesz zobaczyć na żywo, jak wyglądają i co mówię na temat tych okularów, zobacz film.
Fragment o okularach 15:52.

Okulary fotochromatyczne Rudy Project Spinshield Air – podsumowanie

Rudy Project Spinshield Air to okulary, które nie próbują wywracać świata sportowych okularów do góry nogami. Duża pojedyncza szyba, półramkowa konstrukcja i sportowy kształt to rozwiązania dobrze znane i sprawdzone.

Co odróżnia te okulary od innych producentów? Na pewno możliwość wybrania spośród kilku rodzaju szyb fotochromowych. Osoby ceniące stylówkę i dobry wygląd na pewno zwrócą uwagę na wersje lustrzane.
Ci bardziej pragmatyczni wybiorą klasyczny fotochrom dający lepsze zakresy przepuszczalności światła.

Po kilku tygodniach użytkowania najbardziej doceniam ich lekkość, komfort i jakość wykonania. To okulary, które wyglądają delikatnie, ale w kontakcie sprawiają wrażenie solidnych i dopracowanych. Do tego dochodzi szerokie pole widzenia oraz fotochrom, który dobrze radzi sobie ze zmiennymi warunkami i nie każe zastanawiać się przed wyjazdem, czy dziś lepsza będzie jaśniejsza, czy ciemniejsza szyba.

Jeśli rozważasz zakup tych okularów zobacz lokalizację miejsc, gdzie możesz je przetestować i wybierz to co dla Ciebie będzie optymalne.
A potem zostanie już tylko cieszenie się z jady, bo o okularach zapomniesz po kilku minutach.

Artykuł Rudy Project Spinshield Air – okulary fotochromowe, których nie czujesz na nosie pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Val di Sole – Alpejski Gravel – rowerowy przewodnik

Dorota Juranek — Fri, 26 Jun 2026 06:25:01 +0000

VAL DI SOLE - GRAVEL w ALPACH
rowerowy przewodnik

Odkryj VAL DI SOLE na rowerze – GRAVEL

To nie będzie łatwe, to nie będzie szybkie.

A będziesz chciał tego więcej.

PRZEŻYJ ALPEJSKĄ PRZYGODĘ
W VAL DI SOLE

Val di Sole to jedna z najbardziej rowerowych dolin włoskiego Trydentu. Położona pomiędzy masywami Adamello-Presanella, Dolomitami Brenta oraz grupą Ortles-Cevedale, stanowi naturalną bramę do wysokich Alp.

Dolina ciągnie się przez około 40 kilometrów wzdłuż rwącego potoku Noce, a otaczające ją szczyty przekraczają nawet 3500 m n.p.m. Dzięki temu niemal z każdego miejsca towarzyszą tu spektakularne górskie panoramy.

Choć zimą Val di Sole kojarzy się przede wszystkim z narciarstwem i ośrodkami Marilleva, Folgarida czy Passo Tonale, latem zamienia się w jeden z najciekawszych regionów rowerowych całych Alp.

Znajdziemy tu przeszło 400 km tras MTB, enduro i gravelowych, ponad 30-kilometrową asfaltową drogę rowerową prowadzącą dnem doliny oraz dziesiątki górskich szlaków wspinających się na alpejskie przełęcze i hale.

W świecie kolarstwa nazwa Val di Sole od lat budzi ogromny respekt. To właśnie tutaj regularnie odbywają się zawody Pucharu Świata i Mistrzostw Świata MTB, a trasa Black Snake w Bike Parku Daolasa uchodzi za jedną z najbardziej wymagających tras downhillowych na świecie.

Jednak wbrew temu sportowemu wizerunkowi dolina oferuje znacznie więcej niż ekstremalne zjazdy. Coraz większą popularność zdobywają również alpejskie trasy gravelowe prowadzące starymi wojskowymi drogami, przez wysokogórskie pastwiska i przełęcze, z dala od ruchliwych asfaltów.

W granicach doliny znajdują się dwa ogromne obszary chronione: Park Narodowy Stelvio oraz Park Przyrody Adamello Brenta. Dzięki temu podczas jazdy łatwo spotkać świstaki, kozice czy jelenie.

Nazwa doliny prawdopodobnie nie pochodzi od słońca. Mimo że „Val di Sole” dosłownie brzmi jak „Dolina Słońca”, wielu historyków uważa, że nazwa wywodzi się od celtyckiej bogini wód Sulis. Tę teorię mają potwierdzać obecne do dziś źródła termalne w Peio i Rabbi.

CZY VAL DI SOLE TO DOBRY POMYSŁ
NA ROWEROWE WAKACJE?

Czy Val di Sole to gravelowy kierunek? Tak, ale nie dla każdego.

To dolina, która potrafi zachwycić. Alpejskie krajobrazy, doskonale przygotowana infrastruktura i ogromny wybór tras sprawiają, że trudno się tu nudzić. Warto jednak wiedzieć, że Val di Sole ma swój charakter. Jeśli marzysz o kilometrach płaskich szutrów i łagodnym odkrywaniu okolicy, możesz się rozczarować.

To miejsce stworzone przede wszystkim dla osób, które lubią góry. Trasy gravelowe często oznaczają długie, wymagające podjazdy, strome szutrowe drogi i wysokość przekraczającą 2000 m n.p.m. Widoki są spektakularne, ale trzeba na nie zapracować. Tutaj rzadko trafiają się przypadkowe kilometry – większość tras ma wyraźnie alpejski charakter.

Nie oznacza to jednak, że trzeba być zawodnikiem Pucharu Świata. W dolinie znajdziemy także asfaltową drogę rowerową prowadzącą wzdłuż rzeki Noce, łatwiejsze wycieczki czy rodzinne trasy. Jeśli jednak przyjeżdżasz tu z myślą o gravelu lub MTB, warto nastawić się na ambitniejszą jazdę niż w wielu innych alpejskich regionach.

Moim zdaniem właśnie to jest największą siłą Val di Sole. To miejsce nie próbuje przypodobać się wszystkim. Zamiast oferować wszystko po trochu, stawia na prawdziwie górskie doświadczenie. Jeśli lubisz wymagające podjazdy, techniczne zjazdy i uczucie satysfakcji po dotarciu na przełęcz z widokiem na alpejskie szczyty, bardzo możliwe, że będzie to jedna z tych dolin, do których będziesz chciała wracać.

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE
VAL DI SOLE

Aby rozeznać się w ofercie gravelowej regionu TRENTINO warto zajrzeć na oficjała stronę – GRAVEL RIDING IN TRENTINO.

Tutaj znajdziecie zestawienie wszystkich tras gravelowych w Val di Sole – ALPINE GRAVEL

W organizacji podróży i planowaniu zwiedzania i innych aktywności pomocna może okazać się aplikacja MIO TRENTINO

My w Val di Sole spędziłyśmy cztery dni, więc oczywiście nie udało się przejechać wszystkiego.
Nie mniej te cztery wybrane przez nas kierunki były strzałem w 10.

Ten materiał nie powstałby gdyby nie VISIT TRENTINO , VAL DI SOLE BIKELAND oraz VAL DI SOLE – to na ich zaproszenie odkrywałyśmy gravelowe trasy tego rejonu. Wszystkie materiały o Gardzie powstały dzięki ich wsparciu.

VAL DI SOLE - GRAVEL W ALPACH - MAPA

PASSO TONALE - ALPINE GRAVEL

DYSTANS: 47 km | PRZEWYŻSZENIE: 1223 m

To od tej trasy warto zacząć poznawanie doliny Val di Sole.

Początek spokojny, ale bardzo szybko poczujesz, że tu czeka Cię prawdziwie alpejska przygoda – długa wspinaczka na przełęcz Passo Tonale, wojskowe drogi, górskie potoki i widoki na masyw Presanelli, najwyższy szczyt Trydentu.

Trasa prowadzi z doliny aż na wysokość blisko 2000 m n.p.m., mijając po drodze niewielkie jeziora San Leonardo oraz pozostałości austriackich fortyfikacji z czasów I wojny światowej. Forty Forte Mero i Forte Zaccarana przypominają, że jeszcze ponad sto lat temu przebiegała tędy granica pomiędzy Austro-Węgrami a Królestwem Włoch. Dziś zamiast żołnierzy spotkamy tu rowerzystów i piechurów, ale surowy, wysokogórski krajobraz pozostał niemal niezmieniony.

Choć technicznie nie jest to najtrudniejsza z tras w projekcie Alpine Gravel, wymaga dobrej kondycji. Ponad tysiąc metrów przewyższenia, wysokość oraz miejscami kamieniste zjazdy sprawiają, że najlepiej odnajdą się tutaj osoby, które mają już doświadczenie z jazdą w górach. Nagrodą są jednak jedne z najpiękniejszych panoram w całej dolinie i poczucie, że naprawdę jedzie się przez wysokie Alpy.

LAGO DI CELENTINO - GRAVEL

DYSTANS: 45 km | PRZEWYŻSZENIE: 1673 m

Jeśli miałabym wskazać trasę, która najlepiej oddaje surowy charakter alpejskiego gravela, Lago di Celentino byłaby jedną z pierwszych propozycji.

To wymagająca pętla prowadząca przez gęste lasy, górskie hale i malownicze malgi, gdzie asfalt jest jedynie dodatkiem do prawdziwej górskiej przygody.

Pierwsza część trasy to długi i równomierny podjazd prowadzący w kierunku Malga Campo. Wysokość zdobywa się stopniowo, dzięki czemu można znaleźć własny rytm i skupić się na otaczających krajobrazach. Im wyżej, tym robi się spokojniej – ruch samochodowy praktycznie znika, a szutrowe drogi prowadzą przez lasy i alpejskie łąki.

Samo Lago di Celentino może być pewnym zaskoczeniem. To niewielkie, sezonowe jezioro, które w pełnej okazałości podobno można zobaczyć głównie na początku lata. Nie ono jest jednak największą atrakcją tej wycieczki. My nie zobaczyliśmy go wcale, bo było zupełnie wyschnięte :)

Prawdziwa nagroda czeka kilka kilometrów dalej, gdzie otwierają się rozległe panoramy obejmujące Dolomity Brenta oraz masyw Adamello-Presanella z najwyższym szczytem Trydentu. To jeden z tych widoków, dla których warto pokonać ponad 1600 metrów przewyższenia.

Koniecznie zobacz to na filmie :)

Powrót do doliny prowadzi przez malownicze górskie miejscowości Menas, Ortisè i Termenago. Początkowo zjazd jest kamienisty i wymaga pewnego obycia z rowerem, później staje się szybszy i bardziej płynny. To trasa, która najlepiej smakuje osobom lubiącym długie wspinaczki i jazdę z dala od najpopularniejszych turystycznych miejsc.

VAL DI SOLE - LOWER VALLEY GRAVEL

DYSTANS: 48 km | PRZEWYŻSZENIE: 914 m

Jeśli szukasz trasy, która pozwoli Ci odpocząć od morderczych podjazdów, Lower Valley będzie bardzo dobrym wyborem.

To najłatwiejsza z tras w projekcie Alpine Gravel – krótsza, z mniejszymi przewyższeniami i mniej wymagająca technicznie, ale nadal oferująca wszystko, z czego słynie dolina: górskie krajobrazy, szutrowe odcinki i spokojne drogi prowadzące przez niewielkie alpejskie miejscowości.

Pętla prowadzi przez dolną część Val di Sole i łączy wygodną drogę rowerową biegnącą wzdłuż rzeki Noce z leśnymi szutrami oraz lokalnymi drogami o niewielkim natężeniu ruchu. Po drodze mijamy sady jabłoniowe, niewielkie wioski i rozległe panoramy na otaczające dolinę szczyty.

Jednym z najciekawszych punktów wycieczki jest średniowieczny zamek San Michele w Ossanie. Warto zatrzymać się tu na chwilę – zarówno dla widoków, jak i atmosfery jednej z najbardziej charakterystycznych miejscowości Val di Sole.

Wskazówka. Jeśli jesteś bardzo zmęczony zmodyfikuj trasę i zalicz przyjemna dolinę Torrente Meledrio a potem zjedź już do ścieżki rowerowej nad rzeką Noce. Fragmenty prowadzące południowym zboczem doliny Val di Sole pomiędzy Dimaro a Caldes tez potrafią wymęczyć i w mojej ocenie nie są szczególnie zjawiskowe.

VAL DI SOLE - PEJO GRAVEL

DYSTANS: 65 km | PRZEWYŻSZENIE: 1800 m

Dla nas chyba największe wyzwanie w Val di Sole.

Alpine Gravel Pejo to najbardziej wymagająca trasa z całego projektu Alpine Gravel – ponad 60 kilometrów jazdy i blisko 1900 metrów przewyższenia sprawiają, że jest to propozycja dla dobrze przygotowanych rowerzystów. Tutaj liczy się nie tylko kondycja, ale również pewność prowadzenia roweru w wymagającym, alpejskim terenie.

Trasa prowadzi przez malowniczą Val di Pejo, położoną na terenie Parku Narodowego Stelvio. Początkowo wspinamy się szerokimi drogami w kierunku Val de la Mare, skąd rozciągają się imponujące widoki na południowe szczyty masywu Ortles-Cevedale. Im wyżej, tym krajobraz staje się bardziej surowy – lasy ustępują miejsca alpejskim halom, a otaczające dolinę trzytysięczniki przypominają, że znajdujemy się w samym sercu wysokich Alp.

Na tej trasie znajdujemy jeden z najbardziej technicznych odcinków całej serii Alpine Gravel. Kamieniste serpentyny, wąskie ścieżki i fragment, na którym organizatorzy wprost zalecają prowadzenie roweru, wymagają doświadczenia i chłodnej głowy. W zamian z fragmenty wymagające prowadzenia roweru otrzymujemy prawdziwie górską przygodę, daleką od wyobrażenia o klasycznym gravelu.

To trasa dla osób, które lubią przekraczać własne granice i traktują rower jako sposób na odkrywanie trudno dostępnych miejsc. Jeśli szukasz łatwej wycieczki – wybierz inną propozycję. Jeśli jednak chcesz zobaczyć najbardziej dzikie oblicze Val di Sole, Alpine Gravel Pejo będzie doskonałym wyborem.

WSKAZÓWKI

Praktyczne wskazówki

Jaki rower? Górski gravel :P Opony minimum 44 mm, mleko i miękkie przełożenia. Kaseta 50-52 - twoje kolana lubią to. Można też oczywiście zabrać MTB, ale pamiętaj każdy kilogram odczujesz na tych podjazdach.
Jeśli będziecie tu w maju, czerwcu czyli poza sezonem, weź pod uwagę, że nie wszystkie miejsca bedą jeszcze otwarte. Kanapki na drogę warto przemyśleć. Wodę znajdziesz po drodze w licznych źródełkach.
Atutem niewątpliwym Val di Sole jest świetnie zorganizowany transport dla rowerzystów. Przez dno doliny kursuje lokalna kolej Trento-Malè-Mezzana, a w sezonie letnim wybrane składy funkcjonują jako BikeTrain, czyli pociągi wyposażone w specjalne wagony do przewozu rowerów. Dzięki temu nie musisz wracać tą samą drogą ani planować pętli za wszelką cenę. Przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny rozkład jazdy oraz okres funkcjonowania BikeTrain, ponieważ usługa działa sezonowo, a liczba miejsc na rowery jest ograniczona. Bilet na przewóz roweru można kupić bezpośrednio w pociągu lub skorzystać z bezpłatnego przewozu, jeśli posiadasz Val di Sole Guest Card.
Co jeść? Na początek zamów canederli - duże kluski z czerstwego pieczywa, podawane w bulionie lub z masłem i szałwią. Równie charakterystyczne są strangolapreti, czyli szpinakowe kluseczki, oraz polenta podawana z gulaszem z dziczyzny, grzybami lub zapiekana z serem. Będąc w Val di Sole, koniecznie spróbuj także miękkiego sera Casolét, produkowanego wyłącznie w dolinach Val di Sole i Val di Rabbi. Na deser trudno o lepszy wybór niż tradycyjny strudel jabłkowy, przygotowywany z jabłek pochodzących z pobliskich sadów Val di Non i Val di Sole.

VAL DI SOLE - PODSUMOWANIE

Projekt Alpine Gravel doskonale pokazuje, że nawet w trudnym wymagającym terenie Val di Sole można znaleźć coś dla zwolenników gravelowej jazdy. Każda z opisanych pętli ma własny charakter – od łagodniejszej Lower Valley, przez historyczne Passo Tonale i widokowe Lago di Celentino, aż po wymagającą trasę do Pejo. Łączy je jedno: wszystkie prowadzą przez prawdziwe Alpy.

Jeśli planujesz rowerowy wyjazd do Val di Sole, nastaw się na wymagające podjazdy, szutry, będące dawnymi wojskowymi drogami oraz trudne wyeksponowane singletracki. To region, który wynagradza wysiłek spektakularnymi widokami i daje ogromną satysfakcję z każdego zdobytego metra przewyższenia.

Nie jest to kierunek dla każdego i chyba właśnie dlatego ma w sobie tyle uroku. Jeśli lubisz ambitne trasy i szukasz miejsca, które pozwoli poczuć prawdziwy alpejski klimat, Val di Sole z pewnością Cię nie zawiedzie.

Artykuł Val di Sole – Alpejski Gravel – rowerowy przewodnik pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Okulary fotochromowe – dlaczego to najlepszy wybór na rower?

Dorota Juranek — Wed, 24 Jun 2026 06:51:25 +0000

Okulary fotochromowe to najlepszy wybór, jeśli jeździsz terenie i mieszkasz w Polsce.
Dobre okulary fotochromowe zakładasz na nos i o nich zapominasz.
Jeśli cały czas masz wątpliwości, to przeczytaj artykuł oraz zobacz film.

Czym są okulary fotochromowe?

Okulary fotochromowe mają soczewki, które automatycznie zmieniają przyciemnienie pod wpływem światła — ciemnieją na słońcu i rozjaśniają się w cieniu, zapewniając ochronę UV i wygodę bez zmiany okularów.

Fotochromowe soczewki zawierają specjalne związki reagujące na promieniowanie UV — pod wpływem światła molekuły zmieniają strukturę i soczewka przyciemnia się, a gdy promieniowania ubywa, wraca do jasnego stanu.

Fotochromowe czy fotochromatyczne?

Możesz spotkać się z określeniami fotochromowe albo fotochromatyczne. Oba są poprawne, ale w świecie okularów i soczewek przyjęło się mówić fotochromowe. Jest krócej, łatwiej i po prostu tak mówi branża.

Okulary fotochromowe – zalety

Soczewki same przyciemniają się w słońcu i rozjaśniają w cieniu lub po zmroku.
Nie musisz zmieniać okularów ani szkieł podczas jazdy.
Możesz jeździć w tych samych okularach w dzień i w nocy mając cały czas komfort.
Zawsze masz optymalną widoczność – niezależnie od tego, czy wjeżdżasz do lasu, czy wyjeżdżasz na otwartą przestrzeń.
Stały filtr UV chroni przed szkodliwym promieniowaniem, nawet kiedy soczewki są jasne

Ograniczenia i pułapki fotochromów

Mają ograniczony zakres przyciemnienia – nigdy nie będzie to pełen zakres – czyli takie które ściemniają się mocno nie będą rozjaśniały się do końca i odwrotnie, te które rozjaśniają się całkowicie, nie bedą ściemniały się do poziomu jak typowe szkła przyciemniające.
Tripout Smart – 18-70%
Tripout Clear – 18- 90%
Oakley – 18-100%
Alba – 18-69%
100% – 24-89%
Mogą nie przyciemniać się w samochodzie (szyba blokuje UV).
Czasem bedą niewystarczające — jeśli jeździsz na szosie, w pełnym słońcu, w wysokich górach fotochromy mogą okazać się za słabe.
Szybkość ściemniania się i rozjaśniania zależy mocno od warunków.
Jedyny moment gdy fotochromy faktycznie mogą być za wolne to wjazd i wyjazd z tunelu.
Znalazłam informacje w internecie, że fotochromy mogą się zużywać, sama jednak jeszcze tego nie doświadczyłam.
Fotochromy mogą działać inaczej w zależności od temperatury.

Okulary fotochromowe porównanie – Oakley, 100%, Alba Optics, Tripout Optics

Dlaczego uważam, że fotochromy są najlepszym wyborem?

Okulary fotochromowe sprawdzą się w 90% przypadków, gdy jeździsz na rowerze w Polsce i jeśli nie jest to głównie szosa.
Pogodę mamy jaką mamy, ilość słońca w roku nie powala.
Nie licząc kilku dni w roku szyby fotochromowe sprawdzają się idealnie w naszym klimacie.
Zakładając typowe okulary w kategorii S3 wjeżdżając w las jest zdecydowanie za ciemno.

Warto zwrócić też uwagę, że różni producenci będą mieli też różną jakość soczewek. Mam tu na myśli jakość pod względem optycznym.
Czy nie powstają jakieś refleksy, zniekształcenia. różna też będzie wytrzymałość soczewek, ich elastyczność.
Trzeba o tym pomysleć, bo tu mówimy już o naszym bezpieczeństwie i zdrowiu.

5 powodów, dla których warto mieć okulary fotochromowe na rower

Fotochromy to soczewki, które automatycznie zmieniają przyciemnienie pod wpływem światła — ciemnieją na słońcu i rozjaśniają się w cieniu.
Wjeżdżasz z jasnej drogi w ciemny las albo odwrotnie? Dzięki fotochromom oczy błyskawicznie się adaptują, a Ty masz pewność, że nic nie umknie Twojej uwadze.
Filtr UV chroni przed szkodliwym promieniowaniem – niezależnie od tego, czy soczewki są jasne, czy ciemne.
Nie musisz wozić przy sobie kilku par okularów albo szkieł. Fotochromy sprawdzają się rano, w południe i w nocy. W lesie, w górach czy na szosie – jedne okulary na każdą trasę.
W fotochromach zapominasz że masz cokolwiek na nosie. Skupiasz się tylko na trasie i przyjemności z jazdy, bo okulary same reagują na światło

Jeździłam w fotochromach zanim to było modne

Dlaczego roszczę sobie prawo do wypowiadania się w roli eksperta w sprawie fotochromów?
Ano jeżdżę już w nich trochę i miałam do czynienia naprawdę z wieloma modelami.

100%

Tripout Optics

100%

Alba Optics

Ttipout Optics

Oakley

100%

Artykuł Okulary fotochromowe – dlaczego to najlepszy wybór na rower? pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Zielona siódemka: Warszawa – Gdańsk czyli dobry pomysł na długi weekend

Dorota Juranek — Fri, 19 Jun 2026 11:55:00 +0000

Zielona Siódemka: Warszawa – Gdańsk. Trzy dni, 450 kilometrów, hamak zamiast hotelu i szum lasu zamiast miejskiego hałasu – to esencja rowerowej przygody. Czy jest lepszy sposób na spędzenie długiego świąteczno-wielkanocnego weekendu? Zamiast objadać się jajkami i mazurkami, drugi rok z rzędu spędzam ten czas rowerowo i staje się to już tradycją.
Nasza trasa, prowadziła przez rozległe mazowieckie sady, pola i łąki oraz zielone lasy Pomorza.
Kończyła się na plaży w Gdańsku na Wyspie Sobieszewskiej.
Czy polecam? Oczywiście.
Trzy dni na rowerze z hamakiem – to zawsze się poleca!

Trasa – mapa i GPX

Nasza trasa zainspirowana została oryginalną ZIELONĄ SIÓDEMKĄ. Twórcy SIÓDEMKI piszą, że ich celem było opracowanie malowniczego i spokojnego szlaku rowerowego na kilkudniowy wyjazd rowerowy
Oryginalnie do wyboru są dwa warianty trasy szosowy i gravelowy.

Nie byłabym sobą, gdybym nie powiedziała, że ja potrafię lepiej. Wszak mam już na koncie przelotówki Katowice-Kraków czy Katowice-Wrocław.
Siadłam więc nad mapą i voilà.
Oczywiście nie obyło się bez kilku niespodzianek. Fragmentów z piaskiem czy krzakami. Na szczęście wszystko udało się poprawić i przejechać.

Jeśli chodzi o kilometraż i czas, to oczywiście trzy dni są ok, jednak skłaniałabym się bardziej do przeznaczenia na tę trasę czterech lub nawet pięciu dni. Wtedy będzie czas na lepsze poznanie miejsc i terenów przez które przebiega, więcej czasu na biwakach i chwila na kontemplację przyrody.

Chcesz track GPX z wyprawy?
Postaw kawę i i w komenatarzu napisz „WAWA-GDSK”

POSTAW KAWĘ

Możesz też ściągnąć GPXy z kolejnych dni na Stravie. Mają one jednak błędy i w niektórych miejscach prowadzą przez trudno przejezdne fragmenty.

Zielona siódemka: Warszawa – Gdańsk film

Nie byłabym też sobą, gdybym nie zabrała kamery do kieszonki. GoPro jest już jak przedłużenie prawej ręki :)
I co najlepsze, to nie tylko film tworzony dla Was, to przede wszystkim mój rowerowy pamiętnik, do którego wrócę sobie na starość :)

Liczę jednak, że filmem zainspiruje Was do równie świetnych kilometrów.

Zielona Siódemka w wersji Mamba On Bike – zapraszam do oglądania

Zielona Siódemka: Warszawa – Gdańsk fotorelacja bez zbędnych słów

Tym razem autorką wszystkich zdjęć jest Kamila.
Ma dziewczyna oko.
Tak wygladała nasza Zielona Siódemka.

Trasa ma bardzo sprytny i przyjemny wyjazd z Warszawy.

I przebiega w przez przepiękne rejony.

Jest kilka miejsc na odpoczynek.

Większość czasu jechałyśmy z wiatrem, nie ma przypadków, los nam sprzyjał.

Rower z pełnym ekwipunkiem do spanka w lesie.

Rower nr 2 z pełnym ekwipunkiem do spanka w lesie.

Jedzonko ogarniane pod sklepami…

… albo w kebebiarni i Żabce Prosto z Pieca :P

Zachody słońca.

Wschody …

Czas na sociale.

Czas na chwilę kontemplacji..

i kawę.

I znów kolejne kilometry.

Kilka znakomitych leśnych szyprów po drodze.

I kilka zupełnie nowych asfaltów.

Spanie w hamakach nad jeziorem

Były też punkty widokowe.

I atrakcje – tu Kanał Elbląski

I niespodzianki :(

Zakończenie idealne.

Artykuł Zielona siódemka: Warszawa – Gdańsk czyli dobry pomysł na długi weekend pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik

Dorota Juranek — Tue, 09 Jun 2026 11:13:55 +0000

jezioro garda na rowerze
GRAVELOWY przewodnik

Odkryj JEZIORO GARDA na rowerze – GRAVEL
Ciesz się z kilometrów i widoków. O trasy zadbam ja.

A pogoda? Nad Gardą nie ma złej :)

PRZEŻYJ PRZYGODĘ NAD JEZIOREM GARDA

Jezioro Garda (wł. Lago di Garda) to największe jezioro we Włoszech i jedno z najpiękniejszych miejsc dla miłośników aktywnego wypoczynku.

Położone na styku trzech regionów – Trentino, Wenecji Euganejskiej i Lombardii – zachwyca niezwykłym połączeniem alpejskiego krajobrazu z łagodnym, śródziemnomorskim klimatem.

Strome skalne ściany opadają tu wprost do turkusowej wody, a pomiędzy nimi ukrywają się gaje oliwne, winnice i klimatyczne włoskie miasteczka.

To właśnie ta różnorodność sprawia, że Jezioro Garda od lat przyciąga rowerzystów z całej Europy.

W ciągu jednego dnia można przejechać przez górskie przełęcze, szutrowe drogi wśród winnic i malownicze ścieżki z widokiem na jezioro.

Garda oferuje zarówno spokojne trasy dla początkujących, jak i wymagające podjazdy oraz spektakularne gravelowe szlaki, które na długo pozostają w pamięci.

Jednym z największych atutów Jeziora Garda jest jego wyjątkowy mikroklimat. Choć jezioro otaczają alpejskie szczyty, panują tu warunki typowe dla regionów śródziemnomorskich – łagodne zimy, ciepłe lata i duża liczba słonecznych dni w ciągu roku.

To właśnie dzięki temu na brzegach Gardy rosną oliwki, cytryny, palmy i winorośle, tworząc krajobraz, który trudno skojarzyć z bliskością wysokich gór.

Dla rowerzystów najlepszym okresem na odwiedzenie Gardy jest wiosna i jesień, kiedy temperatury sprzyjają długim trasom, a ruch turystyczny jest znacznie mniejszy niż w szczycie sezonu.

Latem upały potrafią przekraczać 30°C, dlatego warto planować wyjazdy wcześnie rano lub późnym popołudniem.

Charakterystycznym zjawiskiem są także regularne wiatry, które od lat przyciągają nad Gardę miłośników windsurfingu i żeglarstwa, ale potrafią dać się we znaki również rowerzystom przemierzającym okolice jeziora.

DLACZEGO JEZIORO GARDA NA ROWERZE
TO IDEALNY PLAN NA URLOP?

Północne brzegi Gardy to mekka dla rowerów górskich i enduro. W okolicach Riva del Garda, Lago di Ledro czy Monte Baldo znajduje się rozbudowana sieć technicznych singletracków, kamienistych zjazdów i tras prowadzących przez alpejskie lasy. To właśnie tutaj odbywają się jedne z najbardziej znanych imprez MTB w Europie, a region od lat cieszy się opinią jednego z najlepszych miejsc do jazdy terenowej we Włoszech.

Szukasz tras MTB i ENDURO – zajrzyj do przewodnika – Lago di Garda – przewodnik MTB i Enduro

Miłośnicy kolarstwa szosowego od lat przyjeżdżają nad Gardę, by zmierzyć się z legendarnymi podjazdami prowadzącymi na Monte Baldo, Monte Bondone, Passo Ballino czy okolice Lago di Tenno.
Kręte serpentyny, dobrej jakości asfalt i spektakularne widoki sprawiają, że region jest prawdziwym rajem dla szosowców.

Coraz większą popularnością cieszą się również trasy gravelowe nad Jeziorem Garda.
Ja sama byłam nad Gardą z gravelem już w 2019 roku :)

Warto jednak pamiętać, że gravel nad Gardą potrafi zaskoczyć. Tutejsze szutry są często znacznie bardziej wymagające niż te, które znamy z Polski – luźne kamienie, strome podjazdy i techniczne zjazdy nie należą do rzadkości. W zamian otrzymujemy jednak spektakularne panoramy, niewielki ruch samochodowy i możliwość dotarcia do miejsc, których większość turystów nigdy nie zobaczy.

To nie tylko trasy rowerowe sprawiają, że Jezioro Garda jest dobrym pomysłem na rowerowy urlop.
To samo jezioro i możliwość realizacji mnóstwa innych aktywności sprawia, że zabierając tu nierowerową rodzinę nie ma problemu, z tym że ktoś będzie się nudził. A i zapalony rowerzysta w chwili zmęczenia może zrobić sobie day off i chwilkę poplażować, spróbować windsurfingu czy wybrać się do cytrynowego Limone na obiad.

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE
NAD JEZIOREM GARDA

Aby rozeznać się w ofercie gravelowej regionu TRENTINO warto zajrzeć na oficjała stronę – GRAVEL RIDING IN TRENTINO.

Tutaj znajdziecie zestawienie wszystkich tras nad Jeziorem Garda – GRAVEL NAD GARDĄ

W organizacji podróży i planowaniu zwiedzania i innych aktywności pomocna może okazać się aplikacja MIO TRENTINO

My nad Gardą spędziłyśmy tym razem tylko trzy dni, więc oczywiście nie udało się przejechać wszystkiego.
Nie mniej te trzy wybrane przez nas kierunki były strzałem w 10.

Ten materiał nie powstałby gdyby nie VISIT TRENTINO i GARDA TRENTINO – to na ich zaproszenie odkrywałyśmy gravelowe trasy tego rejonu. Wszystkie materiały o Gardzie powstały dzięki ich wsparciu.

JEZIORO GARDA NA ROWERZE - MAPA

CAVEDINE GRAVEL TOUR

DYSTANS: 45 km | PRZEWYŻSZENIE: 900 m

CAVEDINE GRAVEL TOUR – to trasa, która łagodnie wprowadzi Cię w klimat Gardy. Znajdziesz tu szutry wśród winnic, spokojne asfalty i bardziej wymagające, kamieniste odcinki. Pierwsze bardziej strome momenty przygotują na podjazdy w kolejnych dniach.

Początek prowadzi z Arco – miasteczka otoczonego monumentalnymi wapiennymi ścianami i gajami oliwnymi. Im dalej od jeziora, tym robi się spokojniej. Ruch samochodowy praktycznie znika, a krajobraz zmienia się w mozaikę winnic, sadów i niewielkich włoskich miejscowości.

Najbardziej wymagający fragment czeka w okolicach Cavedine. Miejscami nawierzchnia jest nierówna i kamienista, a stare brukowane odcinki przypominają, że to drogi z wieloletnią historią.

Lago di Cavedine – zupełne przeciwieństwo Gardy, spokojne i nienachalne, ale równie malownicze.
Powrót ścieżką rowerową pod monumentalnymi skalnymi ścianami wzdłuż rzeki Sarca.
A po drodze wiele okazji do zamoczenia nóg w zimnej wodzie oraz skorzystania z kuszącej zielonej trawy nad rzeką z widokiem na góry.

Praktyczne wskazówki

Jeśli zaczynasz z Torbole - na miejsce startu doprowadzi Cię przyjemna ścieżka rowerowa wzdłuż rzeki.
To trasa dobra na rozkręcenie ale wcale nie łatwa. Zabierz ze soba dwa bidony. Po drodze będą źródełka na uzupełnienie zapasu.
Bądź czujny - po drodze w lesie znajdziesz Open Air Gallery.
Poczuj klimat winnic i gajów oliwnych.
Jeśli będziesz mieć więcej czasu podjedź na zamek w Arco
Odwiedź Agrisalus - klik - to gospodarstwo agroturystyczne, gdzie skosztujesz ich własnych produktów (sery, wędliny, lody) i zobaczysz krówki. Mają też ofertę noclegową.
Jeśli kończysz tresę nad jeziorem to koniecznie zawitaj do Al Fortino Bike Bar&Food - zachód słońca zjawiskowy - klik

COMANO GRAVEL TOUR

DYSTANS: 67 km | PRZEWYŻSZENIE: 1100 m

Czy można znad Gardy podziwiać Dolomity? A można.
Ta trasa mnie zaskoczyła, a myślałam, że nad Gardą już mnie nic nie zaskoczy.
Jeśli wybierzecie Comano na drugi dzień jazdy jak my, to początek będzie już znajomy – dolina rzeki Sarca – winnice, gaje oliwne i przyjemny szuter pod wysokimi ścianami Monte Brento.

Po drodze malutkie Lago Bagattoli – idealne na krótki odpoczynek. Nie można się tu kąpać, ale za to obserwacja rybek da chwile wytchnienia przed czekającymi podjazdami.

Potem Wąwóz Limarò – jeden z najpiękniejszych kanionów w Trentino, przez który prowadzi spektakularna ścieżka rowerowa wykuta w skale, bez samochodów :) Niestety wstyd się przyznać, ale w tym zachwycie ominęłyśmy Balandin Bridge – efektowny wiszący most rozpięty nad głębokim wąwozem, oferujący świetne widoki i mocne wrażenia.

I gdy już jesteś po drugiej stronie gór przed twoimi oczami pojawiają się one Dolomity Brenta. Strzeliste jasne szczyty kontrastują z zielonymi lasami górek które są bliżej.

Potem jeszcze Passo del Ballino, czyli malownicza przełęcz będąca popularnym punktem startowym wielu tras pieszych i rowerowych i można zamoczyć nóżki w Lago di Tenno. Tak turkusowej wody nie widziałam jeszcze nigdzie indziej.

Dla fanów historii jest tu Castello di Tenno – średniowieczny zamek i kamienne miasteczko, z którego rozciąga się piękny widok na okolicę a dla tych co wola naturę strome wąskie ścieżki wsród winnic, którymi zjedziesz do samej Riva del Garda.

Praktyczne wskazówki

Pierwszy przystanek w Arco i lody? To zawsze dobry pomysł.
Ta trasa ma wiele wymagających podjazdowych odcinków. Wyjedż wcześniej, by mieć czas na cieszenie się widokami i odpoczynki w trakcie.
Przerwa? Warto zatrzymać się i przekąsić coś w Gino Pedrotti - klik! To tuż przed Pietramuratą i podjazdami.
Po drodze jest wiele źródełek, gdzie będziesz mógł uzupełnić wodę.
W sporej części trasa prowadzi otwartym terenem - nie zapomnij kremu z filtrem.
Masz dużo siły? Przedłuż wycieczkę nad Lago di Molveno.
To już rejony z niedźwiadkami - bądź czujny.
Zakończ dzień w restauracji L’Ora del Garda - klik - polecam tam wszystko ale najbardziej mule :)

PONALE GRAVEL TOUR i PREGASINA

DYSTANS: 14 km | PRZEWYŻSZENIE: 850 m

Nie ma większego klasyka niż PONALE.
Swego czasu Garda kojarzona była głównie ze zdjęć przedstawiających tę widokową drogę wykutą w skale nad urwiskiem.

Niewiele osób wie, że do 1992 roku była to jedyna droga łącząca Riva del Garda z doliną Ledro. Po wybudowaniu tuneli została zamknięta dla ruchu samochodowego, a od 2004 roku służy pieszym i rowerzystom.

Praktyczne wskazówki

Wyjedź wcześnie rano albo w okolicy południa, by ominąć największy ruch. To serio bardzo popularna i oblegana trasa.
Uzupełnienie energii w Restauracji Panorama w Pregasinie - przepyszny makaron i widok na jezioro - klik!
Przedłuż trasę do Bocca Larici - widok warty przewyższenia
Gdzie na lody? Najlepsza są we Florze - klik! Jedyny minus - wybór smaków taki, że ciężko się zdecydować.

JEZIORO GARDA - POZOSTAŁE POLECAJKI

Jeśli dotarłeś aż tu, wiesz, że to nie był mój pierwszy raz nad Jeziorem Garda.
Byłam tam już wiele razy z różnymi rowerami i dalej chętnie wracam.

Pisząc o Gardzie nie mogłabym pominąć trasy, o której myśli chyba każdy rowerzysta wybierający się nad jezioro – trasa wokoło. Oczywiście sprawdziłam i przejechałam – Wy już nie musicie.
Zajrzyjcie do wpisu – Jezioro Garda dookoła rowerem objechane.
To trasa z cyku – warto ale co najwyżej jeden raz. Dlaczego? Kliknij i przeczytaj :)

Natomiast jeśli jesteś gravelowcem lubiącym góry i przygody to MUSISZ pojechać na Tremalzo.
Tremalzo to chyba jeszcze większy klasyk niż Ponale :)
To klasyczna trasa MTB, ale umówmy się w czasach, gdy zaczynało rozwijać się kolarstwo nad Gardą ludzie jeździli na rowerach niewiele odbiegających od dzisiejszych graveli.
Przeczytaj więc nasz wpis i podejmij wyzwanie. Nie będziesz żałować.
Tremalzo – czyli MTB na gravelu

A jeśli jeszcze Ci mało to oczywiście odsyłam do źródła.
Na oficjalnej stronie znajdziesz mnóstwo rowerowych inspiracji www.visittrentino.info/pl/

JEZIORO GARDA - PODSUMOWANIE

Czy cokolwiek trzeba tu jeszcze pisać?
Jezioro Garda na rowerze – to brzmi jak pomysł na świetne rowerowe wakajki.

Zabieraj gravela, mtb, szosę czy co tam masz i jeśli jeszcze tam nie byłeś – jedź nad Gardę.

Artykuł Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady

Dorota Juranek — Fri, 05 Jun 2026 09:05:47 +0000

Puszcza Kozienicka to jeden z największych kompleksów leśnych na Mazowszu.
Położona pomiędzy Radomiem a Wisłą zaledwie 100 km od Warszawy, zachwyca rozległymi lasami, spokojem i gęstą siecią leśnych dróg idealnych na gravelową dłuższą rundę czy krótki dwudniowy bikepacking z nocką w terenie. To prawdziwa perełka dla miłośników aktywnego wypoczynku na łonie natury.

Puszcza okazuje się znakomitym wyborem jeśli potrzebujesz czegoś „na szybko”.
Szybki dojazd, szybko ułożona trasa, szybkie szutry, szybko znalezione miejsce na biwak.
Idealnie, gdy wcześniej nie było czasu by kombinować, a coroczna tradycja spędzania świat wielkanocnych w terenie musi być zachowana.

Puszcza Kozienicka na rowerze

Rowerem przez Puszczę Kozienicką można przejechać dziesiątki kilometrów niemal bez kontaktu z ruchem samochodowym. Dominują tu sosnowe bory, ale nie brakuje również starych dębów, grabów oraz terenów będących ostoją wielu gatunków zwierząt. To właśnie przyrodnicza różnorodność, cisza oraz dobrze utrzymane szutrowe drogi sprawiają, że Puszcza Kozienicka jest doskonałym kierunkiem na weekendowy bikepacking, jednodniową wycieczkę gravelową czy nawet rodzinny wyjazd rowerowy.

Najcenniejsze fragmenty puszczy chronione są w granicach Kozienickiego Parku Krajobrazowego, który obejmuje ponad 26 tysięcy hektarów lasów, łąk i terenów podmokłych.

Puszcza Kozienicka – trasy rowerowe

Poniżej wrzucam trasę naszego dwudniowego bikepackingu po Puszczy. Nie jest ona wybitnie długa, ale nie taki był plan, by wykręcać miliony kilometrów. Plan był, by spędzić dobrze czas w lesie i odpocząć.
Zachęcam Was, by samemu odpalić mapy.com i narysować sobie trasę inspirowaną naszymi kilometrami.
Pewnie będzie trochę niespodzianek, bo poza szutrami w Puszczy Kozienickiej znajdzie się też trochę piachu, ale bez niespodzianek nie ma przygody i bywa nudnawo. Nieprawdaż? :)

Można też skorzystać z tych dwóch trasek, które mam dzięki uprzejmości Michała Corsa.

Puszcza Kozienicka bikepacking – film

Nasza przygoda

Nie mamy wielu zdjeć, bo nie nastawiałyśmy się na robienie większego materiału.
Zresztą ten kwietniowy listopad nie jest szczególnie atrakcyjny wizualnie i nie wiem szczerze, czy zachęca do wizyty w Kozienicach
Teraz latem zapewne jest tam ładniej i las dopiero teraz pokazuje się w całej okazałości.
Może trzeba skoczyć tam na szybka rundę :)

No musicie mi uwierzyć na słowo, że warto się tam karnąć i spędzić kilka godzin w otoczeniu tej bujnej zieleni.

Artykuł Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Jak wyprać śpiwór puchowy? Kompletny poradnik.

Dorota Juranek — Tue, 26 May 2026 19:54:48 +0000

Jak wyprać śpiwór puchowy czy kurtkę?
Wbrew powszechnie powielanym w internecie opiniom – wcale nie tak trudno.
Nie jest to rocket science. To nie jest tak, że wrzucając puch do pralki musisz liczyć się z tym, że pożegnasz się z ulubionym śpiworkiem czy kurtką. Wystarczy tylko wszystko zrobić z głową.

Puchowe śpiwory i kurtki potrafią służyć przez wiele lat, ale tylko wtedy, gdy są odpowiednio pielęgnowane. Tak, najwięcej szkód nie powoduje samo użytkowanie, lecz błędy podczas prania i suszenia.
Zbyt mocny detergent, za wysoka temperatura albo źle przeprowadzone suszenie mogą sprawić, że puch straci sprężystość i właściwości izolacyjne.

Dobra wiadomość jest taka, że puch można bezpiecznie prać w domu. Trzeba tylko wiedzieć, jak zrobić to poprawnie.

Poniżej znajdziesz kompletny poradnik dotyczący prania śpiworów puchowych, kurtek i innych rzeczy z naturalnym puchem.

Na blogu mam też artykuł o tym – jak wyprać puchową kurtkę. Możesz zajrzeć i tam.

Śpiwór prałam w preparacie do prania puchu GRANGERS od PAKER.PL
Na codzień korzystam z różnych środków tej marki.
Piorę w nich odzież merino oraz korzystam z impregnatów.

Jest to współpraca reklamowa.
Jeśli chciałbyś też spróbować tego środka lub chciałbyś zrobić jakieś outdoorowe zakupy,
na stronie PAKER.PL na hasło MAMBABIKE dostajesz na wszystko -20% od cen katalogowych.

Kiedy i jak często prać śpiwór puchowy?

Puchu nie powinno się prać zbyt często. Każde pranie delikatnie wpływa na jego strukturę i sprężystość.
Z drugiej strony brud, pot i tłuszcz również pogarszają właściwości izolacyjne.

Najlepiej prać sprzęt wtedy, gdy:

wyraźnie stracił loft (objętość),
zaczął gorzej grzać,
pojawił się nieprzyjemny zapach,
materiał zrobił się tłusty lub poszarzały,
puch zaczął się miejscowo zbijać.

Jeśli zabrudzenie jest niewielkie — lepiej zastosować miejscowe czyszczenie wilgotną gąbką niż pełne pranie.

Jak to wygląda u mnie w praktyce?
Mam trzy śpiwory, których używam zamiennie w zależności od tego, jakiej spodziewam się temperatury na danym wyjdzie. W ten sposób jeden śpiwór jest wykorzystywany kilka razy w roku.
Wobec tego w zasadzie mija kilka dobrych lat zanim zdecyduje się wyprać daną sztukę.

Najważniejsze zasady prania puchu

Śpiwór puchowy możesz wyprać samemu w domu ręcznie lub w pralce albo też oddać go do profesjonalnej pralni.

Czy warto oddać śpiwór do pralni? W przypadku dużych zimowych śpiworów tak, bo istnieje ryzyko, że twoja pralka będzie za mała i śpiwór się do niej nie zmieści. W pralni mają też możliwość suszenia śpiwora w suszarce bębnowej, która dobrze wysuszy puch.

Gdy zdecydujesz się oddać śpiwór do pralni zapytaj jakiego środka używają? Czy korzystają ze specjalnych środków do puchu. Może warto podrzucić im swój?
Pranie puchu w nieprzeznaczonych do tego płynach może doprowadzić o pogorszenia się loftu i trudności z suszeniem.

Czy warto prać śpiwór ręcznie. Wydaje mi się, że w dzisiejszych czasach nie ma to sensu. Zdecydowanie lepiej wykorzystać do tego pralkę i jednak troszkę go odwirować a nie wykręcać czy też jakoś wyciskać, by pozbyć się wody.

Na co zwrócić uwagę piorąc śpiwór samemu?

Zawsze stosuj odpowiedni detergent

Do puchu używaj wyłącznie specjalistycznych środków przeznaczonych do prania puchu naturalnego.
Klasyczne detergenty: usuwają naturalne tłuszcze z puchu, sklejają włókna, pogarszają sprężystość, mogą obniżyć właściwości termiczne.
Nie stosuj: płynu do płukania, kapsułek, wybielaczy, odplamiaczy, silnych detergentów.

Na rynku jest wiele specjalistycznych preparatów. Ja wykorzystałam Grangers Down Wash Kit

Czytaj metki :)

Tak wiem czytanie instrukcji obsługi to siara. Ale wiedz jedno – twój śpiwór Ci za to podziękuje. No i portfel pewnie też :)

Sprawdź zalecenia producenta. Czasem śpiwory robione są z tak kosmicznych materiałów, że warto poświęcić temu chwilę uwagi.

Pranie to pikuś – skup się na właściwym suszeniu

W praktyce to właśnie suszenie jest najważniejszym etapem całego procesu.
Źle wysuszony śpiwór: zbija puch w grudki, traci loft, może zacząć pleśnieć, gorzej izoluje.

Samo pranie zwykle nie niszczy puchu. Największe szkody robi pośpiech podczas suszenia.

Wygląd mokrego śpiwora..

może wystarczyć :)

Jak wyprać śpiwór puchowy w pralce?

Przygotowanie

Przed praniem: zapnij wszystkie zamki, zamknij rzepy, opróżnij kieszenie, sprawdź, czy materiał nie jest uszkodzony.

Dobrze jest też przepłukać pustą pralkę, żeby pozbyć się resztek zwykłych detergentów.

Ustaw odpowiedni program

Najbezpieczniejsze ustawienia:

program delikatny,
temperatura 30°C,
bardzo niskie wirowanie,
dodatkowe płukanie.

Puch nie lubi wysokich temperatur i agresywnego wirowania.

Wykorzystaj piłeczki

Do bębna warto wrzucić czyste piłeczki tenisowe albo specjalne piłeczki do prania i suszenia puchu.
Pomagają one rozbijać zbrylający się puch podczas prania i suszenia.

Co ciekawe, spotkałam się z informacją, że piłki tenisowe nie są dobre do prania i suszenia puchu.
Są zbyt ciężkie i czasem mogą uszkodzić puch. Dlatego coraz popularniejsze są specjalne kulki z wełny, które są eko i nie niszczą puchu.

Piłki używa sie głownie do suszenia w suszarce bębnowej by pomagały rozbijać puch, do prania można je dodać ale raczej niewiele zmieni to w praniu.

Hit czy kit? Nie wiem, osobiście nigdy nie miałam problemu z piłkami tenisowymi.
Jeśli mieliście – dajcie znać w komentarzu.

Jak wysuszyć śpiwór puchowy?

Przede wszystkim nie wystrasz się tego, co wyciągniesz z pralki.
Czasem zdarza się, że puch w komorach jest pozbijany w kulki a śpiwór wygląda jak zdechły kot.
Bądź cierpliwy, wszytko wróci do normy!

By wysuszyć śpiwór najsprawniej najlepiej mieć suszarkę bębnową. To najbezpieczniejsza metoda.
Suszarka szybciej rozbija grudki, przywraca loft, mniejsza ryzyko zbicia puchu.
Pamiętaj, by ustawić niską temperaturę, delikatny program, długi czas suszenia.
Do środka wrzuć piłeczki tenisowe lub specjalne kulki do puchu.

A co jeśli nie masz suszarki?

Rozłóż śpiwór na płasko, na suszarce na pranie lub płaskiej powierzchni np na ręczniku, ulokuj go w przewiewnym miejscu, z dala od mocnego słońca.

Bardzo ważne – regularnie obracaj śpiwór, ręcznie rozbijaj grudki puchu lub roztrzepuj, nie wieszaj mokrego śpiwora pionowo. Mokry puch jest ciężki i może przemieszczać się do dolnych komór.

Suszenie może trwać nawet kilka dni.

Jak przechowywać śpiwór puchowy?

Jeśli wykonałeś wszystko według instrukcji, twój śpiwór wygląda i pachnie jak nowy, aż chce się go gdzieś zabrać. Jeśli jednak najbliższy wyjazd za kilka tygodni to pamiętaj, by odpowiednio go przechowywać.

Śpiwory powinny być przechowywane w suchym miejscu, w formie nieskompresowanej, w dużym worku z siateczki, który zapewnia dostęp powietrza.

Tak zadbane śpiworki posłużą nam latami i odwdzięcza się ciepełkiem w długie biwakowe wieczory i nocki.

Artykuł Jak wyprać śpiwór puchowy? Kompletny poradnik. pochodzi z serwisu Blog rowerowy - mamba on bike.

Blog rowerowy – mamba on bike

Dolina Białej Wody – czyli Tatry na rowerze

Dolina Białej Wody – Bielovodská Dolina

Dolina Białej Wody – trasy, GPX i wskazówki

Tatry na rowerze – film

Foto relacja z Doliny Białej Wody

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2027

Kalendarz ultramaratonów oraz krótszych wyścigów gravelowych 2027

Kalendarz ultramaratonów szosowych 2027

Kalendarz ultramaratonów rowerowych 2026, 2025 i 2024

Ultra Race Silesia – Śląsk jakiego się nie spodziewacie

Śląsk, którego nie znacie – trasa Ultra Race Silesia

Ultra Race Silesia – moje boje

Ultra Race Silesia – a jak organizacyjnie?

Hamak i rowery czyli jesienny biwak z LESOVIK

Dlaczego hamaki (nie tylko) LESOVIK są fajne?

Z czego składa się zestaw do hamakowania?

Jaki hamak wybrać?

Gdzie i jak zawiesić hamak?

Hamak czy namiot?

LESOVIK uczy MAMBĘ w hamaki – vlog YouTube

Rudy Project Spinshield Air – okulary fotochromowe, których nie czujesz na nosie

Co w pudelku, specyfikacja i ile to kosztuje?

Oprawki – kształt i rozmiar

Szkła

Wentylacja

Rudy Project Spinshield Air – wrażenia z jazdy

Okulary fotochromatyczne Rudy Project Spinshield Air – podsumowanie

Val di Sole – Alpejski Gravel – rowerowy przewodnik

VAL DI SOLE - GRAVEL w ALPACHrowerowy przewodnik

PRZEŻYJ ALPEJSKĄ PRZYGODĘW VAL DI SOLE

CZY VAL DI SOLE TO DOBRY POMYSŁ NA ROWEROWE WAKACJE?

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE VAL DI SOLE

VAL DI SOLE - GRAVEL W ALPACH - MAPA

PASSO TONALE - ALPINE GRAVEL

DYSTANS: 47 km | PRZEWYŻSZENIE: 1223 m

LAGO DI CELENTINO - GRAVEL

DYSTANS: 45 km | PRZEWYŻSZENIE: 1673 m

VAL DI SOLE - LOWER VALLEY GRAVEL

DYSTANS: 48 km | PRZEWYŻSZENIE: 914 m

VAL DI SOLE - PEJO GRAVEL

DYSTANS: 65 km | PRZEWYŻSZENIE: 1800 m

WSKAZÓWKI

Praktyczne wskazówki

VAL DI SOLE - PODSUMOWANIE

Okulary fotochromowe – dlaczego to najlepszy wybór na rower?

Czym są okulary fotochromowe?

Okulary fotochromowe – zalety

Ograniczenia i pułapki fotochromów

Okulary fotochromowe porównanie – Oakley, 100%, Alba Optics, Tripout Optics

Dlaczego uważam, że fotochromy są najlepszym wyborem?

5 powodów, dla których warto mieć okulary fotochromowe na rower

Jeździłam w fotochromach zanim to było modne

Zielona siódemka: Warszawa – Gdańsk czyli dobry pomysł na długi weekend

Trasa – mapa i GPX

Zielona siódemka: Warszawa – Gdańsk film

Zielona Siódemka: Warszawa – Gdańsk fotorelacja bez zbędnych słów

Jezioro Garda na rowerze – gravelowy przewodnik

jezioro garda na rowerzeGRAVELOWY przewodnik

PRZEŻYJ PRZYGODĘ NAD JEZIOREM GARDA

DLACZEGO JEZIORO GARDA NA ROWERZE TO IDEALNY PLAN NA URLOP?

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE NAD JEZIOREM GARDA

JEZIORO GARDA NA ROWERZE - MAPA

CAVEDINE GRAVEL TOUR

DYSTANS: 45 km | PRZEWYŻSZENIE: 900 m

Praktyczne wskazówki

COMANO GRAVEL TOUR

DYSTANS: 67 km | PRZEWYŻSZENIE: 1100 m

Praktyczne wskazówki

PONALE GRAVEL TOUR i PREGASINA

DYSTANS: 14 km | PRZEWYŻSZENIE: 850 m

Praktyczne wskazówki

JEZIORO GARDA - POZOSTAŁE POLECAJKI

JEZIORO GARDA - PODSUMOWANIE

Puszcza Kozienicka na rowerze – szutrowe autostrady

Puszcza Kozienicka na rowerze

Puszcza Kozienicka – trasy rowerowe

Puszcza Kozienicka bikepacking – film

Nasza przygoda

Jak wyprać śpiwór puchowy? Kompletny poradnik.

VAL DI SOLE - GRAVEL w ALPACH
rowerowy przewodnik

PRZEŻYJ ALPEJSKĄ PRZYGODĘ
W VAL DI SOLE

CZY VAL DI SOLE TO DOBRY POMYSŁ
NA ROWEROWE WAKACJE?

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE
VAL DI SOLE

jezioro garda na rowerze
GRAVELOWY przewodnik

DLACZEGO JEZIORO GARDA NA ROWERZE
TO IDEALNY PLAN NA URLOP?

NAJLEPSZE TRASY GRAVELOWE
NAD JEZIOREM GARDA